ออก trip กับ true incube ณ ม.ขอนแก่น

อาจจะเป็นเพราะยังไม่เคยไปสัมผัสขอนแก่น คราวนี้จึงรู้สึกตื่นเต้นจนต้องกลับมาเขียน ทำรายงานบันทึกเอาไว้ถึงการไปบรรยายให้นักศึกษาที่ ม.ขอนแก่นฟัง แม้ว่าก่อนหน้านี้สองวันจะเพิ่งบินไป ม.เชียงใหม่ ซึ่งก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นไม่แพ้กัน

เครื่องบินของ ThaiAirways ออกจากกรุงเทพเวลาประมาณ 9โมงเช้าเพื่อมาถึงขอนแก่นเวลาเกือบเที่ยงตรงพอดี

ที่นั่ง 66G และ 45G ของผม ซึ่งดูเหมือน อ.เดฟจะสะใจกับที่นั่ง 66F และ 45F ที่เสมืองเครื่องบอกลางร้ายให้กับนศ.ของ อ.มาก 55555 !!

การมาเยือนขอนแก่นครั้งนี้คือครั้งแรกของผมครับ หลังจากที่ได้ยินคนพูดกันมามากมายว่า ขอนแก่นนั้นเจริญมากๆ คราวนี้ก็จะได้มาเห็นของจริง

อ.เดฟ ผู้ซึ่งเดินทางมาด้วยบอกว่า จริงๆแล้วขอนแก่นนั้นใกล้เกินกว่าที่จะนั่งเครื่องบินมา แต่การมาครั้งนี้เป็นการมาในนามของ true incube โครงการสนับสนุน startup ในไทยด้วยการให้ funding and support ไม่ว่าจะในด้าน networking, distribution channels, pr channels ที่ทาง true มีครบยิ่งกว่าครบอยู่แล้ว บวกกับการมี learning ช่วยเหลือ การมี partner ระดับโลกอย่าง 500 startups ซึ่ง idea ตรงนี้ก็เกิดขึ้นจากการระดมสมองกันก่อนที่จะเปิดโครงการ โดยคนเก่งๆระดับประเทศหลายคน

และจากการระดมสมอง ทำให้ทาง true เข้าใจแล้วว่า โครงการ Startup ที่ผ่านๆมานั้น กระจุกอยู่แต่ในกรุงเทพฯ ซึ่งจริงๆแล้วคนเก่งๆ คนที่มี idea นั้น ไม่ได้มีอยู่แค่ในเมืองหลวง และเราจำเป็นสร้างหยิบยื่นโอกาสให้คนเก่งที่อยู่ไกลๆกันบ้าง นั่นคือเหตุผลที่เราต้องบินไปสองภูมิภาคใน trip นี้ นั่นคือ ภาคเหนือที่ ม.เชียงใหม่ และ ภาคอีสาน ที่ ม.ขอนแก่น

สำหรับเชียงใหม่ เราเดินทางเช้า แล้วกลับเย็น แต่ที่ ขอนแก่นเราจำเป็นต้องมีแผนการค้างหนึ่งคืนเนื่องจาก flight เที่ยวเย็นนั้นเต็ม

การเดินทางครั้งนี้มีสิ่งที่ประทับใจอยู่หลายจุดเลยทีเดียว จุดแรกน่าจะเป็นเพื่อนร่วมเดินทาง คุณโค๊ก คุณวิคเตอร์ และ อ.เดฟ กลุ่มคนที่เราเดินมาร่วมกันมาตั้งแต่ trip เชียงใหม่ เมื่อสองวันก่อน

ด้วยความเป็น professionals ในการเดินทาง ความระมัดระวังในการพกสิ่งของสัมภาระไม่ให้ต้องติดขัดเป็นที่วุ่นวายในการตรวจอาวุธที่สนามบิน การพกกระเป๋าใบเดียวเบาๆ ที่ทำให้คุณ check-in และ check-out เข้าออกสนามบินได้อย่างรวดเร็ว การ “รอ” เข้าเครื่องแบบไม่ต้องรีบ การพบปะตามเวลานัดหมาย เหล่านี้คือความสบายใจในการเดินทาง ทำให้ไม่ต้องมานั่งเป็นห่วงใครต่อใคร ซึ่งผมชอบมากๆในการเดินทางครั้งนี้

เราเดินทางมาถึงในเวลาเที่ยงตรง เข้าใจว่า delay นิดหน่อย แต่ลงมาก็พบกับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจาก นศ.และ อาจารย์จาก ม.ขอนแก่น

เราแวะกินข้าวกันที่ร้านใกล้ๆสนามบิน เป็นร้านที่ดูไม่ธรรมดาเลยทีเดียว ความสะอาด ความเรียบร้อยและความรวดเร็วในการให้บริการ สมกับเป็นร้านที่เจ้าถิ่นชวนมากิน

โดยระหว่างรับประทานอาหาร เรื่องที่เราคุยแลกเปลี่ยนกันคงหนีไม่พ้นเรื่องเทคโนโลยี กับความเป็นไปได้ในอนาคต ทั้งใน และ นอกประเทศ ซึ่งก็โยงไปถึงเรื่องของ สังคม และการสนับสนุนจากภาครัฐ และภาคเอกชน

และนี่คือจุดที่สองที่ผมชอบ คือ การเดินทางมาพร้อมกับคนเก่งๆ และได้พบกับคนเก่งๆ นั้นทำให้เราได้รับความรู้ที่สุดยอดไปในตัวตลอดการเดินทาง

คนเก่งนั้นเราสามารถรู้ได้ ไม่เพียงจาก “คำตอบ” ที่เค้าตอบออกมา แต่รวมไปถึงการ “ตั้งคำถาม” ที่เค้าถามมาด้วย ดังนั้นในการสนทนาแต่ละครั้ง การได้อยู่ร่วมกับ professionals ถือว่าเป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง

โดยเฉพาะการได้พูดคุยกับ อ.เดฟ ตลอด 3 วันที่ผ่านมา (รวม trip เชียงใหม่) เหมือนผมได้อยู่ในงานสัมมานาดีดีงานหนึ่ง

เกือบบ่ายสอง ซึ่งเป็นเวลานัดหมาย พวกเราเดินทางออกจากร้านอาหาร เพื่อมุ่งไปยัง มหาวิทยาลัยขอนแก่น

มหาวิทยาลัยขอนแก่น

พื้นที่อันกว้างขวางของ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

ม.ขอนแก่นมีพื้นที่ถึง 5,500 ไร่ กว้างใหญ่จนนึกภาพไม่ถูก อากาศในวันนี้ดีมากๆ นศ.ที่มารับเราบอกว่า มันไม่ได้เป็นเช่นนี้บ่อย เหตุที่อากาศเย็นเพราะฝนเพิ่งตก ปกติแล้วอากาศที่นี่ร้อนตับแตก

การบรรยาย + inform นศ.เกี่ยวกับโครงการ true incube เริ่มต้นเวลาประมาณเกือบบ่าย 3 ด้วยการต้อนรับจาก ผ.ศ. อนัตต์ เจ่าสกุล ผู้อำนวยการศูนย์คอมพิวเตอร์ ม.ขอนแก่น เป็นอย่างดี ในด้านสถานที่และอาหาร ยอมรับว่าประทับใจมาก

เริ่มต้นการเปิดตัวงานด้วย introduction และข้อมูลของงานประมาณ 30นาที เป็นปกติ

จากนั้นจึงเป็นการบรรยายแบบ “ถาม-ตอบ” เรื่องราวโดยมากก็เป็นเรื่องของประสบการณ์การเริ่มต้นธุรกิจ อุปสรรค์ และส่ิงที่ได้พบระหว่างการ run business

บรรยายกับ true incube

บรรยากาศการบรรยาย

ทั้งนี้ก็เพื่อให้ นศ.เห็นภาพใหญ่ๆว่า การเป็นเจ้าของกิจการนั้น มันเป็นเรื่องท้าทาย และเต็มไปด้วยวินัย และความรับผิดชอบ การรู้จักคำว่าสู้ ไม่ว่าจะสู้กับตัวเองหรือสถานการณ์รอบข้าง เพื่อน สังคม และครอบครัว การให้ความเข้าใจว่าการเป็นเจ้าของกิจการไม่ใช่อะไรที่สบาย หรือ ร่ำรวย โดยเฉพาะในช่วงแรกที่น่าจะเป็น ช่วงเวลาที่ยากลำบากและเหนื่อยที่สุดของการเป็น StartUp

แต่การบรรยายไม่ได้น่าเบื่อเลย.. จากเดิมที่ผมคิดว่าผมเป็นคนที่บรรยายตลกอยู่แล้ว งานนี้เจอ อ.เดฟเข้าไป ฮายิ่งกว่าผม 2.5 เท่า.. หนึ่งคำถามที่ถาม เราตอบประมาณเกือบครึ่งชม. นศ.ทั้ง ม.ข.เลยเหมือนมานั่งดูตลก ที่ได้พร้อมแรงบันดาลใจ ไอเดีย และประสบการณ์ดีดี

Feedback ที่ได้จึงดีมากๆ นศ.หลายคนไปบ่นกับเพื่อนว่า “แกน่าจะมาฟัง เสียดายมาก”, “แกไม่น่าเดินออกไปก่อนเลยน่าจะอยู่ฟัง” พาลให้เราคิดไปไกลว่า ถ้าเราจัด StartUp Comedian ขึ้น น่าจะเป็นเรื่องดีมากๆๆๆๆๆ เพราะส่วนตัวก็เชื่อว่า คนที่สามารถเล่าประสบการณ์อันโชกโชนของตัวเองได้สนุกแบบนี้คงมีไม่น้อย และจะเป็นเรื่องดีที่จะเปลี่ยน mind set ของคนที่คิดว่า การตั้งบริษัท หรือการเริ่มอะไรใหม่ๆ นั้นเป็นเรื่องง่าย ให้ realistic มากขึ้น

เราอยู่ที่ ม.ข. ตั้งแต่บ่ายสอง จนถึงหกโมงเย็น จริงๆการบรรยายจบตั้งแต่ 5โมงเย็น แต่เราออกมานั่งคุยกันต่อกับ นศ.นอกรอบ นั่งกันยาว คุยกันไปเรื่อย จากนั้นจึงแยกย้าย

อย่างที่ได้บอกไปตอนต้นว่า ขอนแก่นเป็นจังหวัดที่ผมไม่เคยเดินทางมาเลย ดังนั้นวิวข้างทางตลอดการเดินทางจึงเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นมาก

ไดโนเสาร์น่าจะเป็น มาสคอต ของที่นี่ เพราะมองไปที่ไหนก็เจอ ตั้งแต่หน้าสนามบิน ตามสี่แยก แม้กระทั่งต้นไม้ยังตัดให้เป็นรูปไดโนเสาร์ ทำให้รู้สึกว่าเมืองนี้น่ารักดี

ไดโนเสาร์ ขอนแก่น

เราเดินทางถึงโรงแรมพูลแมนประมาณ 1 ทุ่มตรง นัดเจอกันอีกทีเพื่อทานข้าวเวลา 2ทุ่ม ผมไม่รอช้า ไหนๆมาถึงเมืองเค้าแล้ว จะไม่เดินเล่นชมเมืองซะหน่อยคงจะเป็นเรื่องน่าเสียดาย ดังนั้นผมจึงรีบจัดการเก็บกระเป๋าเข้าห้อง ล้างหน้าล้างตา รีบลงมาเดินชมเมืองด้านล่าง

ศาลหลักเมืองคือสถานที่ที่สำคัญและสวยงามมากๆ และมันใกล้ที่พักขนาดที่ผมพอจะเดินไป-กลับให้ทันภายในเวลา 45 นาที

ศาลหลักเมือง จ.ขอนแก่น

การได้เดินชมเมือง ไหว้พระ และไปยืนดูหนังกลางแปลงที่มีเสียงพูดเป็นแบบ local สุดๆ มันช่างได้อารมณ์ยิ่ง การที่ได้ดูวิถีชีวิตของคนที่นี่โดยไม่ได้แวะตามสถานที่ท่องเที่ยวเลยนั้น ทำให้คิดว่า ขอนแก่นนี่อาจจะเป็นเมืองที่น่าอยู่ มากกว่าน่าเที่ยวแหะ

หนังกลางแปลง

หนังกลางแปลงข้างๆ ศาลหลักเมือง จ.ขอนแก่น

สองทุ่มคือเวลานัดหมาย .. ผมนั่งอยู่ที่ล็อบบี้โรงแรม ฟังสามสาวเล่นเปียโน และร้องเพลง (ส่วนอีกคนไม่รู้ว่ามายืนทำอะไร) ผม text บอกทุกคนใน group ว่า “I’m at the lobby, listening to 3 girls with a piano” ไม่นานนักทุกคนก็มาพบกัน แล้วเราจึงเดินทางออกไปหาอาหารเย็น

การได้เดินชมเมือง ไปทานอาหารที่ตลาดต้นตาล ทำให้เรารู้สึกว่า ทาง true และ อ.เดฟ คิดไม่ผิดเลยที่พุ่งมาที่จังหวัดนี้ ที่นี่ความเจริญ และความพร้อมด้านความรู้ ผู้คนคน และ ชุมชนนั้น เหมาะที่จะทำให้คนมีไฟ มีความรู้ ได้จุดประกาย

ตลาดต้นตาล

ตลาดต้นตาล

ความเจริญไม่ใช่สิ่งเดียวที่จะทำให้ Startup นั้นเกิดขึ้นได้ แต่มันอาจจะต้องผสมกับความ “นิ่ง” แบบไม่ชุลมุนวุ่นวาย ไม่แก่งแย่งกันทำมาหากิน และไม่ปวดหัวกับรถติด ความนิ่งจะทำให้เราได้อยู่กับตัวเอง ได้คิด ได้ตกตะกอน ซึ่งเหล่านี้เราไม่สามารถหาได้จากกรุงเทพฯ

การไปเยือนขอนแก่น และ เชียงใหม่ แม้จะเป็นเวลาสั้นๆ แต่ก็ทำให้รู้สึกไม่อยากจะกลับมากรุงเทพเลยจริงๆ ^^

ขอบคุณผู้ร่วมเดินทางในครั้งนี้ อ.เดฟ, วิคเตอร์, และ คุณโค๊ก นะครับ สนุกจริงๆ คราวหน้าเราไปกันอีกครับ !!

ปิดท้ายด้วยสภาพการทำงานระหว่างเดินทาง.. แค่ iPad กับ wireless keyboard ก็ทำอะไรได้มากพอสมควรแล้วครับ

Search This Site:



rgb72 on Facebook

คำศัพท์ Internet วันละคำ

ai (คำที่เกี่ยวข้อง: Adobe, Illustrator)
– ประเภทของไฟล์ที่สร้างโดยโปรแกรม Adobe Illustrator โดยภาพที่ได้นั้นจะเป็นภาพประเภท vector หรือภาพ graphic ประเภทภาพวาด และลายเส้น
— WEB101 by rgb72

72's Friends

Useful Links

rgb72


being72 คือหนังสือที่รวบรวมเรื่องราวความเป็น rgb72 บริษัทออกแบบเว็บไซต์ ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน โดยจัดทำเนื่องในโอกาสครบรอบ 10ปี

+ บทความจากผู้เขียน
+ ตอนที่1: Pre-rgb72 / ทำงานกับ Martha Stewart
+ ตอนที่2: Pre-rgb72 / Arcadian
+ ตอนที่3: Pre-rgb72 / ewit
+ ตอนที่4: เริ่มต้นอย่างเงียบๆ
+ ตอนที่5: Generation 1 (ยุคที่1:บุกเบิก) / เริ่มต้นที่ศูนย์
+ ตอนที่6: โทร โทร โทร...
+ ตอนที่7: นามบัตร
+ ตอนที่8: หนังสือพิมพ์และโทรทัศน์
+ ตอนที่9: MATCHING STUDIO
+ ตอนที่10: มีเงินที่ไหน ให้ไปที่นั่น
+ ตอนที่11: พนักงานคนแรก
+ ตอนที่12: ภาพแทรก ออฟฟิสที่สองของ rgb72
+ ตอนที่13: เพื่อนจาก ewit
+ ตอนที่14: GettyImages ฟ้องจริง ถึงจริง
+ ตอนที่15: เว็บไซต์ที่ทำแบบมากที่สุด
+ ตอนที่16: ความฝันที่ 1 พบชื่อลูกค้าทุกๆ ห้านาทีที่ขับรถ
+ ตอนที่17: สมุย.. สร้างเสร็จได้ในวันเดียว
+ ตอนที่18: ขึ้นศาล.. มันไม่สนุก
+ ตอนที่19: นักธุรกิจต่างชาติ
+ ตอนที่20: ความฝันที่ 2 เที่ยวต่างประเทศ
+ ตอนที่21: Super AE
+ ตอนที่22: สินบน
+ ตอนที่23: ผู้หญิงที่ผมไม่รับ
+ ตอนที่24: งานที่คุณไม่ได้ดู
+ ตอนที่25: นักออกแบบ
+ ตอนที่26: คู่แข่งที่รัก
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 1/2
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 2/2
+ ตอนแทรก: หาาา?... อะไรนะ!!??
+ ตอนที่28: ยิ่งให้... ยิ่งได้
+ ตอนที่ 29: Wall of Frames
+ ตอนที่ 30: ผี 72
+ ตอนที่ 31: เพื่อนจากตะวันออกกลาง
+ ตอนที่ 32: Photography
+ ตอนที่ 33: Too Far from the Dream





Recent Comments

Powered by Disqus