Home » Currently Reading:

ตอนที่20: ความฝันที่ 2 เที่ยวต่างประเทศ

ความใฝ่ฝันที่สองที่คิดเอาไว้ตั้งแต่จัดตั้งบริษัทก็คือ ความฝันที่อยากจะมีโอกาสได้พาทีมงานไปเที่ยวต่างประเทศเหมือนคนอื่นๆเขาบ้าง

หลังจากที่บริษัทเพื่อนๆ และบริษัทคู่แข่งพาพนักงานไปต่างประเทศกันให้น่าอิจฉา ทำให้เรารู้สึกว่า แม้ว่าเราจะเป็นบริษัทที่ไม่ได้ใหญ่โตนัก แต่เราก็น่าจะสามารถพาทีมของเราไปสนุกกันที่ต่างประเทศเหมือนคนอื่นๆเขาได้บ้าง

การใช้เงินไปกับการสันทนาการนั้น เป็นเรื่องที่ต้องระมัดระวัง การใช้จ่ายเงินไม่ว่าจะมากหรือน้อย จะแค่ไปกินข้าวเย็น กินเบียร์กินเหล้า หรือไปเที่ยวต่างประเทศ มันมีผลกระทบกลับมาทั้งสิ้น ผลกระทบอะไรน่ะหรอ? ยกตัวอย่างให้ฟังเช่น

ข้อแรก แน่นอน เรื่องเงิน ต้องมีการประมาณการณ์ว่า ค่าใช้จ่ายในการสันทนาการแต่ละครั้งจะมีจำนวนเท่าไร่ บางครั้งต้องคิดตัวเลขต่อหัว เช่น ไปเที่ยวคนละ ห้าพันบาท ดังนั้นถ้ามีพนักงานซักสิบคน งานนี้ก็ต้องเสียเงินแล้ว อย่างต่ำ ห้าหมื่นบาท และที่ว่าอย่างต่ำก็เพราะว่า บางครั้ง อาจมีรายการกินอาหาร รายการเที่ยวนอกแผน ต่างๆนานา เอาเป็นว่า หากเรากำหนดงบไว้ที่คนละห้าพันแล้วล่ะก็ โดยมากก็จะจบที่คนละหกหรือเจ็ดพัน เป็นต้น

ข้อสอง ความรู้สึก อย่างที่บอกว่า การได้จัดไปเที่ยว ไม่ว่าจะในหรือนอกประเทศนั้น จะสร้างความรู้สึกที่แตกต่างอย่างแน่นอน หากเราพาไปเที่ยวไกล แต่ที่พักไม่ดี อาหารไม่ดี เที่ยวไม่สนุก ก็ทำให้เกิดอารมณ์ในแง่ลบได้ หรือแม้กระทั่งการไปกินข้าว เลี้ยงวันเกิด วันรับปริญญา คนหนึ่งเลี้ยงอาหารเลิศหรู อีกคนเลี้ยงอาหารง่ายๆ บางที เรื่องที่พวกนี้ก็ทำให้เกิดความรู้สึกในแง่ลบได้ด้วยเช่นกัน ซึ่งสิ่งเหล่านี้อาจจะไม่เกิดขึ้นในองค์กรอื่น แต่สำหรับ rgb72 ซึ่งเป็นองค์กรเล็ก รู้จักและสนิทสนมกันทุกคน ดังนั้นความรู้สึกจึงเข้ามามีบทบาทเป็นอย่างมาก

เมื่อถึงเวลาที่ rgb72 เติบโตมาได้เกิน 5ปี ประกอบกับการเงินที่เริ่มจะคล่องตัว สามารถใช้เงินได้แบบชิวๆกันแล้ว เราเลยคิดกันว่า ถึงเวลาแล้วที่เราน่าจะได้ไปเที่ยวต่างประเทศกัน

จุดมุ่งหมายของเราก็คือ ฮ่องกง การไปเที่ยวครั้งนี้ เดิมทีผมกำหนดไว้ว่าจะพากันไปเฉพาะคนที่ทำงานด้วยกันมานาน ซึ่ง ณ เวลานั้นก็มีเพียงสี่คน รวมผมด้วย แต่ในเวลานั้นน้องตูน AE ของเราขอไปด้วย โดยบอกว่า จะยอมออกค่าใช้จ่ายส่วนหนึ่ง ซึ่งทางเราก็ไม่ได้ติดขัดอะไร ดังนั้นการบินลัดฟ้าไปต่างประเทศครั้งแรกของ rgb72 จึงมีสมาชิกรวมทั้งสิ้น 4 คน

At Bus Station, Hongkong

ณ สถานทีรถบัส เกาะฮ่องกง

เราไม่ชอบไปกับทัวร์ครับ ประกอบกับ ฮ่องกงเป็นประเทศที่ผมเองเคยไปมาบ้างแล้ว ก็เลยคิดว่าไม่น่าจะยากอะไรที่จะพาทีมไปแบบหลงๆ มั่วๆ กันเอง เราเริ่มต้นด้วยการเดินทางไปลงเกาะมาเก๊าก่อน เพื่อแวะเวียน คาสิโน และจุดท่องเที่ยวที่เป็นไฮไลท์ของที่นั่น จากนั้นจึงนั่งเรือข้ามฝากมา เพื่อเที่ยวกันต่อที่ฮ่องกง นอนที่นั่นสองคืน จากนั้นจึงเดินทางกลับมาที่มาเก๊าอีกรอบ เพื่อขึ้นเครื่องบินกลับเมืองไทย

เราไปในช่วงคริสมาส สิ่งที่ดีสำหรับการเที่ยวในช่วงนั้นคือ เราจะได้เห็นอะไรมากมายที่คนอื่นไม่ได้เห็น เช่นการตกแต่งห้างร้านต่างๆ กิจกรรมพิเศษ รวมไปถึง อากาศ ที่ไม่หนาวและไม่ร้อนมากจนเดินไป เรียกว่าเป็นช่วงเวลาที่เหมาะมากๆสำหรับการไปเที่ยวฮ่องกง การเดินทางเป็นไปด้วยความสนุกสนาน ความเหนื่อย และแน่นอน การหลง! ขณะอยู่มาเก๊า เราเดินทางด้วยเท้าอย่างเดียว แต่ขณะอยู่ที่ฮ่องกง เราเดินทางกันด้วยรถเมล์และรถไฟใต้ดิน ต้องบอกว่าเป็นการเดินทางที่หฤโหด ใครที่เคยไปเที่ยวฮ่องกงคงรู้ว่า ฮ่องกงนั้นต้องเดินกันมากขนาดไหน ซึ่งเราเองก็เดินเที่ยวกันอย่างไม่ย่อท้อ

christmas light in Hong Kong

อะไรบางอย่างที่ไม่ได้เห็น ถ้าไม่ได้ไปช่วงคริสมาส

christmas light in Hong Kong

หรืออะไรอย่างนี้

christmas light in Hong Kong

หรือแม้กระทั่งรูป basic ที่ทุกคนไปแล้วต้องถ่ายแบบนี้

มีอยู่คืนหนึ่ง เราเดินช๊อปปิ้งกันจนเหนื่อย ผมขอตัวกลับโรงแรมก่อนเพราะว่าไม่ไหว อยากนั่งพัก กลับมาจึงเอาเท้าแช่น้ำ ไม่นานนัก คนอื่นๆก็กลับมา แต่กลับมาบอกว่า รู้สึกเหมือนยังเดินไม่เยอะพอ ต้องได้มากกว่านี้อีก จึงตัดสินใจออกไปเดินต่อที่อีกตลาดหนึ่ง

hong kong market

เดินกันยันมืด

อาหารการกินของเราก็ง่ายๆ ส่วนใหญ่จะเป็นบะหมี่ แล้วก็ โจ๊กสำหรับมื้อเช้า โดยร้านที่กินนั้นก็เป็นร้านที่คนไทยรู้จักกันดี ส่วนร้านโปรดน่าจะเป็นร้านที่อยู่ตรงท่าเรือฝั่งมาเก๊า นอกนั้นเป็นการกินแบบไม่มีแบบแผนอะไรเลย หิวที่ไหนก็กินที่นั่น มีครั้งหนึ่งเราไม่รู้ว่าแถวนั้นมีอะไรกินบ้าง ผมเลยอาสาเดินเข้าไปถามคนขายของ ผมถามว่า

“Excuse me? .. Are there any good noodle around here?”

คนขายท่านนั้นตอบผมกลับมาว่า..

“คนไทยใช่ป่าว!! คนไทยงั้นมาทางนี้เลย !! ”

เล่นเอาผมเหงื่อตก อ่าว คนไทยก็ไม่บอก แต่นี่แหละเป็นสิ่งดีที่ผมชอบเวลาพบคนไทยในต่างประเทศ รู้สึกว่าเรารักกันดี เห็นว่าเป็นพวกเดียวกัน อย่างในกรณีนี้ เค้าไม่เพียงแค่บอกทาง แต่เดินนำทางเราไปเลย เกือบจะมาสั่งอาหารให้ด้วยอีกต่างหาก

easy eating in hong kong

เที่ยวง่าย กินง่าย

เราไม่ลืมที่จะไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์ ดินแดนที่หลายคนใฝ่ฝัน เดินทางด้วยรถไฟใต้ดิน ต่อด้วยรถไฟที่ไม่ได้มีแค่หน้าต่างเป็นรูปมิกกี้เม้าส์ แต่อุปกรณ์อื่นๆเช่นมือจับด้านบน ก็ยังเป็นรูปมิกกี้เม้าส์ด้วยเช่นกัน กิจกรรมหลักของเราขณะอยู่ที่นั่นคือการเที่ยว เล่นของเล่น และถ่ายรูป สิ่งที่ดีมากๆสำหรับการเที่ยวกับคนที่เรารู้จักกันมานานก็คือ เรารู้กันว่า สิ่งไหนที่ทุกคนอยากไป สิ่งไหนที่ทุกคนอยากทำ แล้วเราก็ปล่อยให้กิจกรรมมันดำเนินไปเองโดยไม่มีแบบแผน อยากไปไหนก็ไป อยากหยุดที่ไหนก็หยุด เป็นแบบนี้ไปตลอดทั้งทริป

disneyland hong kong

Disneyland Hong Kong

Disney train

ที่จับรูปมิกกี้เม้าส์

หากผมลงลึกไปในรายละเอียดว่าเที่ยวที่ไหนบ้าง ตอนนี้คงจะไม่ต่างอะไรกับหนังสือนำเที่ยงฮ่องกง แต่สิ่งที่อยากบอกก็คือ นี่คืออีกหนึ่งในความสำเร็จ หนึ่งความฝันที่ตั้งใจไว้ว่าอยากจะให้เกิดขึ้น แล้วเมื่อวันหนึ่งมันสำเร็จ ก็ทำให้เราได้รู้ว่า การมีเป้าหมาย ทำให้เรารู้ว่าเราต้องไปเดินไปทางไหน และเมื่อวันหนึ่งเราถึงเป้าหมายแล้ว ก็ทำให้เราได้รู้ว่า การได้เดินทางถึงหนึ่งในจุดหมายของเราแล้วนั้น มันมีความสุขอย่างไร

ขอปิดท้ายตอนนี้ด้วยรูปน่ารักๆของกลุ่มคอรัสนักเรียนที่มาร้องเพลงคริสมาสสร้างความสุข และความอบอุ่น ด้วยเสียงเล็กๆ แต่ไพเราะของพวกเขา ภาพนี้ถ่ายขณะกำลังเดินช๊อปปิ้งอยู่กลางถนนในคืนหนึ่งบนเกาะฮ่องกงครับ

Christmas in Hong Kong

คอรัสนักเรียน

Currently there are "3 comments" on this Article:

  1. […] ตอนที่20: ความฝันที่ 2 เที่ยวต่างประเท… […]

  2. B.TWF says:

    “นี่คืออีกหนึ่งในความสำเร็จ หนึ่งความฝันที่ตั้งใจไว้ว่าอยากจะให้เกิดขึ้น แล้วเมื่อวันหนึ่งมันสำเร็จ ก็ทำให้เราได้รู้ว่า การมีเป้าหมาย ทำให้เรารู้ว่าเราต้องไปเดินไปทางไหน และเมื่อวันหนึ่งเราถึงเป้าหมายแล้ว ก็ทำให้เราได้รู้ว่า การได้เดินทางถึงหนึ่งในจุดหมายของเราแล้วนั้น มันมีความสุขอย่างไร” … ขอยืมนะครับ

  3. Annie says:

    อยากไปอีกกกกกกกกกกก

Search This Site:



rgb72 on Facebook

คำศัพท์ Internet วันละคำ

Adobe
– บริษัทผู้ผลิตและเจ้าของลิขสิทธิ์โปรแกรมชื่อดังที่ใช้ในงาน graphic มากมาย เช่น Photoshop, Illustrator, InDesign, Dreamweaver, Flash, Premiere, After Effect
เว็บไซต์ http://www.adobe.com
— WEB101 by rgb72

72's Friends

Useful Links

rgb72


being72 คือหนังสือที่รวบรวมเรื่องราวความเป็น rgb72 บริษัทออกแบบเว็บไซต์ ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน โดยจัดทำเนื่องในโอกาสครบรอบ 10ปี

+ บทความจากผู้เขียน
+ ตอนที่1: Pre-rgb72 / ทำงานกับ Martha Stewart
+ ตอนที่2: Pre-rgb72 / Arcadian
+ ตอนที่3: Pre-rgb72 / ewit
+ ตอนที่4: เริ่มต้นอย่างเงียบๆ
+ ตอนที่5: Generation 1 (ยุคที่1:บุกเบิก) / เริ่มต้นที่ศูนย์
+ ตอนที่6: โทร โทร โทร...
+ ตอนที่7: นามบัตร
+ ตอนที่8: หนังสือพิมพ์และโทรทัศน์
+ ตอนที่9: MATCHING STUDIO
+ ตอนที่10: มีเงินที่ไหน ให้ไปที่นั่น
+ ตอนที่11: พนักงานคนแรก
+ ตอนที่12: ภาพแทรก ออฟฟิสที่สองของ rgb72
+ ตอนที่13: เพื่อนจาก ewit
+ ตอนที่14: GettyImages ฟ้องจริง ถึงจริง
+ ตอนที่15: เว็บไซต์ที่ทำแบบมากที่สุด
+ ตอนที่16: ความฝันที่ 1 พบชื่อลูกค้าทุกๆ ห้านาทีที่ขับรถ
+ ตอนที่17: สมุย.. สร้างเสร็จได้ในวันเดียว
+ ตอนที่18: ขึ้นศาล.. มันไม่สนุก
+ ตอนที่19: นักธุรกิจต่างชาติ
+ ตอนที่20: ความฝันที่ 2 เที่ยวต่างประเทศ
+ ตอนที่21: Super AE
+ ตอนที่22: สินบน
+ ตอนที่23: ผู้หญิงที่ผมไม่รับ
+ ตอนที่24: งานที่คุณไม่ได้ดู
+ ตอนที่25: นักออกแบบ
+ ตอนที่26: คู่แข่งที่รัก
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 1/2
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 2/2
+ ตอนแทรก: หาาา?... อะไรนะ!!??
+ ตอนที่28: ยิ่งให้... ยิ่งได้
+ ตอนที่ 29: Wall of Frames
+ ตอนที่ 30: ผี 72
+ ตอนที่ 31: เพื่อนจากตะวันออกกลาง
+ ตอนที่ 32: Photography
+ ตอนที่ 33: Too Far from the Dream





Recent Comments

Powered by Disqus