Home » Currently Reading:

ตอนที่26: คู่แข่งที่รัก

ถึงแม้คนทั่วไปมักจะคิดว่าโลกออนไลน์ช่างกว้างใหญ่ไพศาล แต่ใครจะรู้บ้างว่าในทางตรงกันข้าม วงการออนไลน์หรือกลุ่มคนที่ทำงานเกี่ยวกับอินเตอร์เน็ท ตั้งแต่นักออกแบบ ดีไซน์เนอร์ โปรแกรมเมอร์ ไปถึง AE, นักการตลาด, นักวางแผนสื่อออนไลน์ ยาวไปจนถึงระดับผู้บริหาร และเจ้าของบริษัท ต่างรู้จักกันแทบทั้งหมด ไม่มากก็น้อย ต่างคนต่างพอจะรู้ว่า คนนี้เป็นอย่างไร คนนั้นเป็นอย่างไร บริษัทข้างๆ เรานั้นมีใครทำงานอยู่บ้าง คนไหนเป็นแฟนกับใคร ใครอกหัก ใครลาออก ใครคิดจะลาออก ใครขี้เมา ใครขี้เม้า ยิ่งใครที่เป็ผู้มีฝีมือมากในวงการ เรื่องราวก็จะเป็นที่กล่าวถึงมากขึ้นเท่านั้น

เล่าซะน่ากลัว บางทีก็ไม่ถึงขนาดนั้น แต่บางทีก็มากกว่านั้น

แต่ก่อนเรารู้ข่าวคราวของเพื่อนร่วมวงการจากการพูดคุยกันปากต่อปาก แต่ปัจจุบันนี้เมื่อเรามีสังคมออนไลน์หรือ social network แล้ว การเข้าถึงข้อมูลเพื่อนๆเรานั้น เป็นไปได้รวดเร็วและเจาะลึกมากยิ่งขึ้นทุกวัน ลองนึกดูว่า ในเวลาทำงาน 8ชั่วโมงต่อวัน จะมีใครอีกที่ได้อยู่หน้าคอมพิวเตอร์พร้อมออนไลน์อินเตอร์เน็ทได้มากเท่าคนในวงการนี้อีกแล้ว ขึ้นชื่อว่าสังคมออนไลน์ ถ้าคนที่ได้ทำงานออนไลน์ไม่ได้เข้ามาเล่น แล้วจะหวังให้ใครมาเล่นได้อีก

แม้ว่าจะมีคนมากมายบนโลกนี้ที่เล่น Social Network แต่เท่าที่สังเกต คนที่ทำงานออนไลน์นี่แหละเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่เล่น Social Network มากที่สุด อัพเดทข่าวคราว เรื่องราวของตัวเองมากเป็นอันดับหนึ่ง โพสรูปขึ้นเว็บมากเป็นอันดับหนึ่ง และแน่นอน เล่นเกมออนไลน์ก็มากไม่แพ้กัน และเพราะสิ่งนี้ทำให้เรารู้จักกันใกล้มากยิ่งขึ้นไปอีก ว่าแต่เราเคยสงสัยมั้ยว่า ใน Social Network ของเรานี้ มีใครบ้างที่ได้ “รู้จักเรามากยิ่งขึ้นไปอีก”? คนที่มาติดตามเรานั้นมีทั้งเพื่อน คนที่ชอบเรา และแน่นอนคนที่ไม่ชอบเรา

สิ่งที่สนุกในการออกไปประชุมกับลูกค้า โดยเฉพาะในการประชุมครั้งแรกเพื่อรับข้อมูล การได้พบกับเพื่อนและคู่แข่งอีกหลายๆ บริษัทพร้อมกันนั้นเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นดีไไม่เบา ถ้าโชคดีหน่อย เราจะได้รู้ล่วงหน้าจากลูกค้าเลยว่า งานนี้มีแข่งขันจำนวนเท่านี้เท่านั้นบริษัท มีรายชื่อดังต่อไปนี้ ……. แต่ถ้าโชคร้ายหน่อย ก็จะไม่รู้ข้อมูลอะไรเลย กว่าจะรู้อีกทีก็เมื่อเราไปถึงที่หน้าห้องประชุมเรียบร้อยแล้ว หลายครั้งที่ออกไปพบลูกค้า แล้วรู้ว่าจะต้องพบกับคู่แข่งรายนั้นรายนี้ เราแทบจะจินตนาการออกเลยว่า การประชุมวันนั้นจะออกมาในรูปแบบไหน คู่แข่งบางรายชอบถามมาก บางรายแต่งตัวเนี๊ยบพูดน้อย บางรายรู้เลยว่าเจอหน้ากันคราวนี้ ต้องรีบไปนั่งติดกัน เพราะจะได้เม้าขำกันอีกแล้ว

ความแคบในวงการนี้มีทั้งผลดีและผลเสีย ครั้งหนึ่งเราได้เข้าไปแข่งขันประมูลงานลูกค้ารายหนึ่ง หลังการประชุมครั้งสองครั้ง พร้อมการเสนอไอเดียและงานดีไซน์ของเรา ลูกค้ากลับแอบไปบอกอีกบริษัทหนึ่งว่า จะเอาแบบของเรา ไอเดียของเราไปให้บริษัทนั้นทำให้ในราคาที่ถูกกว่า บังเอิญ เจ้าบริษัทที่ว่านั้นคือบริษัทของเพื่อนที่รู้จักกันนั่นเอง เพื่อนเห็นว่าการแข่งขันแบบนี้ไม่แฟร์ เลยมาคุยกับเรา สุดท้ายเรื่องก็จบที่การไม่เอารัดเอาเปรียบกัน อยากได้แบบไหน ก็ต้องซื้อจากเจ้าของไอเดียในแบบนั้นๆไป

จะหาว่าวงการนี้แคบเฉพาะในเมืองไทยก็อาจจะไม่ถูกต้องทั้งหมด ประสบการณ์ที่สนุกมากครั้งหนึ่งในยุคที่เริ่มต้น rgb72 ใหม่ๆ เมื่อบริษัทยักษ์ใหญ่ในประเทศมีโครงการจะว่าจ้างบริษัทต่างประเทศให้เข้ามาทำระบบออนไลน์และเว็บไซต์ บริษัทใหญ่ของไทยแห่งนี้ลงทุนไปจ้างบริษัทต่างประเทศไกลถึงสหรัฐอเมริกา เพราะเชื่อว่า ฝีมือต่างชาติต้องดีกว่าฝีมือคนไทยแน่ๆ บังเอิญว่าบริษัทที่ไปว่าจ้างนี้ เป็นบริษัทที่เพื่อนของผมทำอยู่ และ บังเอิญอีกเช่นกันที่เพื่อนผมคนนี้เป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลโครงการ

บริษัทที่อเมริกาส่งงานกลับมายังเมืองไทย ให้ทาง rgb72 ทำในลักษณะของ Outsource และเมื่อเราทำงานเสร็จส่วนหนึ่งเราจึงส่งกลับไปให้ทางอเมริกา ก่อนที่บริษัทที่อเมริกาจะส่งกลับมาให้ลูกค้าที่เมืองไทยได้ชมกัน

การทำงานเป็นเช่นนี้เรื่อยมาจนกระทั่งปิดโครงการ บริษัทต่างชาติยกทีมมาเมืองไทยเพื่อนำเสนอให้กับลูกค้าในที่ประชุมโดยที่ลูกค้าไม่รู้เลยว่า คนที่ทำงานให้เค้าจริงๆนั้น นั่งทำงานอยู่ห่างจากตัวบริษัทไม่เกิน 20 กิโลเมตร

การที่คนในวงการเดียวกัน ทำงานเหมือนกัน จะรู้จักกันนั้น คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร และคงไม่ได้เป็นเฉพาะวงการออนไลน์เท่านั้น กลุ่มคนที่ทำงานอาชีพอื่นๆ ก็เช่นกัน

แต่น่าเสียดายที่บางคนกลับไม่ได้คิดเช่นนั้น

คนบางคนกลับคิดว่าการที่เราเป็นบริษัทคู่แข่งกัน เราไม่ควรจะคุยกัน ไม่ควรจะปรึกษากัน ไม่ควรจะแชร์ความคิดเห็นร่วมกัน เพียงเพราะเกรงว่าอีกบริษัทหนึ่งจะรู้ตื้นลึกหนาบางของเรา บางคนเป็นเพื่อนกัน รู้จักกันมานาน แต่พอตัวเองแยกไปเปิดอีกบริษัทหนึ่ง กลับต้องเก็บเงียบ ไม่พูดไม่จา ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย

เสียดายโอกาสที่เค้าจะได้แชร์ประสบการณ์หรือความรู้จากคนที่ทำงานประเภทเดียวกัน หรือเสียดายที่เค้ากำลังพลาดโอกาสที่จะรู้จักคนเพิ่ม เป็นต้น

จริงอยู่ที่ว่า เราไม่ควรเปิดเผยความลับหรือแชร์ทุกเรื่องของบริษัทเราให้ทุกคนรู้ แต่หากทุกคนรู้จักหน้าที่ของตนเอง รู้จักเส้นแบ่งของตัวเองแล้ว เราก็จะสามารถแยกแยะความเป็นเพื่อนกับความเป็นคู่แข่งทางธุรกิจออกจากกันได้ หลายครั้งที่เพื่อนกับเพื่อนต้องแข่งขันงานกัน เวลาเราไปเจอกันเราก็คุยกัน ขำกัน สนุกกัน แต่เมื่อถึงเวลาต้องนำเสนองาน เราก็จะรู้ว่า เราไม่ควรไปแอบดูงานของเพื่อนว่าเค้านำเสนออะไร ราคาเท่าไร่ และวางแผนมาอย่างไร

ส่วนตัวผมเห็นว่าการที่เพื่อนร่วมวงการจะได้พูดคุยรู้จักกันนั้นเป็นเรื่องที่ดี และถือเป็นโชคดีที่คนที่ผมรู้จักส่วนมาก ก็คิดแบบนี้เหมือนกัน ดังเช่น

พี่ปู, เจ้าของ Red Lab รุ่นพี่ที่รู้จักผ่านเพื่อนสมัยที่ยังอยู่ที่อเมริกาอีกที พี่ปูเป็นนักธุรกิจบนโลกออนไลน์ที่เก่งมากคนหนึ่ง และสำหรับผม เธอเป็นเพื่อนและพี่ที่คุยกันทุกเรื่องได้อย่างถูกคอ

คุณฮิม, คุณฮิม, เพื่อนที่สนิทมากคนหนึ่งสมัยเรียน เคยเป็นคนที่มาขอซื้อ rgb72 ตั้งแต่สองปีแรกที่เปิดกิจการ ปัจจุบัน Luminos Media ของเค้าเจริญรุ่งเรือง และไปได้ด้วยดี

พี่อั้ม, โปรแกรมเมอร์มือทอง เซียนในการหาจุดบอดของเว็บไซต์ทั่วเมืองไทย เป็นบุคคลที่ผมเรียกเค้าว่า พี่อั้ม และเค้าก็เรียกผมว่าพี่เก่ง จนทำให้ป่านนี้เราไม่เคยรู้เลยว่า ใครเป็นพี่ใครเป็นน้องกันแน่ แต่ที่แน่ๆคือ บริษัท พัฒนาสารพัด ของเค้า บริษัทที่ตั้งชื่อได้ถึงใจจริงๆ แม้จะเปิดมาได้ไม่นาน แต่ประสบการณ์ของเจ้าของบริษัท มีเหลือล้นเกินบรรยาย (อยากรู้ว่าเก๋าขนาดไหนต้องเข้าไปดูเว็บ Scriptdd.com)

คุณโจ้, AE คนเก่งของบริษัท e-media รู้จักกันโดยบังเอิญในที่ประชุมลูกค้ารายหนึ่ง เธอนั่งข้างผม จำไม่ได้ว่าใครชวนใครคุยก่อน แต่หลังจากนั้น เราคุยกันไม่หยุด ส่วนเรื่องที่ทำให้เราสนิทกันในครั้งแรกนั่นคือ เรื่องเม้าเกี่ยวกับพนักงานเก่าของ e-media ที่ย้ายมาเป็นพนักงานคนสำคัญของ rgb72 นั่นคือ น้องแอน

คุณโบ๊ท, หากได้อ่าน blog72 อยู่เรื่อยๆ จะเห็นชื่อของเค้าอยู่หลายครั้งหลายครา เนื่องจากความเป็น flash programmer ที่มีฝีมือมากที่สุดคนหนึ่งของประเทศ และความสามารถในการถ่ายรูปที่ไม่ได้มีดีแค่อุปกรณ์ ทำให้เราได้ร่วมงานกันบ่อยครั้ง และไปเที่ยวด้วยกันกับ rgb72 หลายหนจนบางครั้งเราเผลอคิดไปว่า area80 กับ rgb72 นี่แทบจะเป็นบริษัทเดียวกันอยู่แล้ว

คุณเบิ้ล, หลังจากที่เราไม่ได้ร่วมงานกันเมื่อครั้งที่เค้ามาสมัครงานที่ rgb72 บริษัท The Web Flight คือสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่เกิดขึ้นตามมา บริษัทเล็กๆที่ผลิตงานคุณภาพ งานคุณภาพในอุดมคตินั่นคือ งานดี งานสวย งานละเอียด และจริยธรรมที่ดีต่อลูกค้าเต็มร้อย

คุณตั้น, คนเก่งอีกคนที่เป็นคลื่นลูกใหม่ในวงการออนไลน์มาร์เก็ตติ้ง ข้อมูลและความรู้ดีดีมากมายได้มาจากคนคนนี้ บริษัท Brand Baker คือเป้าหมายใหม่ที่ท้าทายของเค้า

จริงๆมีอีกหลายคน มีพี่ๆที่นับถือ เพื่อนๆที่สนุกสนานมากมาย และหากเขียนทั้งหมด บทนี้คงจะเป็นบทที่ยาวที่สุดก็ว่าได้ ที่สำคัญคงต้องไปไล่ขออนุญาตทุกคนที่ได้พาดพิงถึงกันให้วุ่นไปหมด เอาเป็นว่าทุกคนที่ได้รู้จักไม่ว่าจะเป็นเพื่อนที่สนิท พี่ที่นับถือ เราทุกคนต่างรู้จักขอบเขตและหน้าที่ของตัวเอง และทุกคนเปิดใจกว้าง นั่นเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้เราคบกันมาได้นานจนถึงทุกวันนี้

ผมคิดว่าสิ่งสำคัญที่คนทำงานในวงการนี้ต้องเป็นคือ ต้องเปิดใจให้กว้างพร้อมรับสิ่งใหม่ๆ รอบตัวอยู่ตลอดเวลา ถ้าเราเอาความกลัวอะไรบางอย่างมาปิดกั้นการรับรู้ของตัวเอง สุดท้ายเราอาจจะต้องเสียดายที่ปิดกั้นโอกาสต่างๆ ที่วิ่งเข้ามา…ด้วยตัวของเราเอง

Currently there are "8 comments" on this Article:

  1. katopz says:

    ถ้าไอ้อ้วนโบ๊ทมันเก่งสุดแล้ว คราวหน้ามันติดอะไร ช่วยบอกมันว่าอย่ามาถามเค้านะฮึ้ม -“- (แต่เรื่องถ่ายภาพยอมแพ้อ่ะ มันเก่งจิงจัง)

  2. sittipong says:

    เหววออออ มีน้อยใจด้วยอ่าาา.. อ่านให้ดีดีนะครับผมเขียนว่า “มีฝีมือมากที่สุดคนหนึ่ง” แปลว่า หนึ่งในคนที่มีฝืมืออีกหลายๆคน !!

  3. […] This post was mentioned on Twitter by sittipong, Bubble Boonmana. Bubble Boonmana said: RT @sittipong: update being72 เรื่องราว 10ปี ของ rgb72 ตอนล่าสุด "คู่แข่งที่รัก" http://t.co/RpNpSrE […]

  4. littlejingjo says:

    จริงด้วย ครั้งแรกที่เจอกันเม้าเรื่องแอน เจ้าป้าอยู่ซะนานสองนาน ดีใจค่ะที่วันนั้นได้คุยกัน และคุยกันเรื่อยจนวันนี้ เย้ๆ

    ส่วนตัวโจ้เองนะ นานน้านนน ที่ไปรับงานแล้วจะได้เจอเพื่อนที่คุยกันได้ หลายๆ งานระหว่างนั่งรอลูกค้า ก็ได้แต่ก้มหน้าก้มตาหรือเกร็งใส่กัน คุณเก่งเป็นคนแรกเลยน้าที่คุยกันเรื่อยเปื่อยกันต่อหลังจากแลกนามบัตรกันแล้ว ต้องขอบคุณ ตามาร์ค ซัคเคอร์เบิร์ก ที่อำนวยเครื่องมือให้เรายังต่อกันติด ฮ่าๆ

  5. duangbj says:

    อ่าวพี่ต็อปอย่างอนสิคับ

  6. wissar says:

    พี่เก่งพูดเกินไปละพี่ ถ้าผมระดับประเทศนี่ Katopz ก็ต้องระดับโลกละพี่
    ผมยังโทรถาม Katopz อยู่เลยค้าบ

  7. B.TWF says:

    แหมมม อวยกันอีกละครับ อย่างที่บอก ผมก็อาศัยลุยทุ่งเอาละครับ ต้องทำได้ระดับพี่เก่งก่อนถึงจะเรียกว่ายอดเยี่ยมจริง หิๆ

  8. sittipong says:

    อวยกันเอง ดีจริงๆ 555

Search This Site:



rgb72 on Facebook

คำศัพท์ Internet วันละคำ

ai (คำที่เกี่ยวข้อง: Adobe, Illustrator)
– ประเภทของไฟล์ที่สร้างโดยโปรแกรม Adobe Illustrator โดยภาพที่ได้นั้นจะเป็นภาพประเภท vector หรือภาพ graphic ประเภทภาพวาด และลายเส้น
— WEB101 by rgb72

72's Friends

Useful Links

rgb72


being72 คือหนังสือที่รวบรวมเรื่องราวความเป็น rgb72 บริษัทออกแบบเว็บไซต์ ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน โดยจัดทำเนื่องในโอกาสครบรอบ 10ปี

+ บทความจากผู้เขียน
+ ตอนที่1: Pre-rgb72 / ทำงานกับ Martha Stewart
+ ตอนที่2: Pre-rgb72 / Arcadian
+ ตอนที่3: Pre-rgb72 / ewit
+ ตอนที่4: เริ่มต้นอย่างเงียบๆ
+ ตอนที่5: Generation 1 (ยุคที่1:บุกเบิก) / เริ่มต้นที่ศูนย์
+ ตอนที่6: โทร โทร โทร...
+ ตอนที่7: นามบัตร
+ ตอนที่8: หนังสือพิมพ์และโทรทัศน์
+ ตอนที่9: MATCHING STUDIO
+ ตอนที่10: มีเงินที่ไหน ให้ไปที่นั่น
+ ตอนที่11: พนักงานคนแรก
+ ตอนที่12: ภาพแทรก ออฟฟิสที่สองของ rgb72
+ ตอนที่13: เพื่อนจาก ewit
+ ตอนที่14: GettyImages ฟ้องจริง ถึงจริง
+ ตอนที่15: เว็บไซต์ที่ทำแบบมากที่สุด
+ ตอนที่16: ความฝันที่ 1 พบชื่อลูกค้าทุกๆ ห้านาทีที่ขับรถ
+ ตอนที่17: สมุย.. สร้างเสร็จได้ในวันเดียว
+ ตอนที่18: ขึ้นศาล.. มันไม่สนุก
+ ตอนที่19: นักธุรกิจต่างชาติ
+ ตอนที่20: ความฝันที่ 2 เที่ยวต่างประเทศ
+ ตอนที่21: Super AE
+ ตอนที่22: สินบน
+ ตอนที่23: ผู้หญิงที่ผมไม่รับ
+ ตอนที่24: งานที่คุณไม่ได้ดู
+ ตอนที่25: นักออกแบบ
+ ตอนที่26: คู่แข่งที่รัก
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 1/2
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 2/2
+ ตอนแทรก: หาาา?... อะไรนะ!!??
+ ตอนที่28: ยิ่งให้... ยิ่งได้
+ ตอนที่ 29: Wall of Frames
+ ตอนที่ 30: ผี 72
+ ตอนที่ 31: เพื่อนจากตะวันออกกลาง
+ ตอนที่ 32: Photography
+ ตอนที่ 33: Too Far from the Dream





Recent Comments

Powered by Disqus