Home » Currently Reading:

ตอนที่7: นามบัตร

คงปฏิเสธไม่ได้ว่า นามบัตรเป็นสิ่งที่ทุกๆคนที่ทำบริษัทนั้นจะต้องมีเป็นของตัวเอง จริงๆแล้วแม้บางคนที่ไม่ได้มีบริษัท ก็ยังต้องทำนามบัตรเป็นของตัวเอง

นามบัตรนั้นเป็นเอกสารสำหรับแนะนำตัวที่เล็กและพกติดตัวได้ง่ายที่สุด เป็นเอกสารชิ้นแรกที่สามารถให้ข้อมูลของเจ้าของนามบัตร ไม่ว่าจะเป็นชื่อ ตำแหน่ง ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ อีเมล์ และในยุคนี้มีคนจำนวนไม่น้อยที่เขียนข้อมูลอื่นเพิ่มเติมเช่น PIN BB, Facebook ID, Twitter, MSN messenger ID เป็นต้น นอกจากนี้ นามบัตรยังเป็นตัวบ่งบอกให้เห็นถึงความเป็นตัวตนของเจ้าของนามบัตร หรือตัวบริษัทเจ้าของบัตร บอกให้เห็นว่าเราเป็นคนอย่างไร จริงจัง ขี้เล่น เป็น business man หรือเป็น creative เท่านั้นยังไม่พอนามบัตรเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่ช่วยสร้างความประทับใจในครั้งแรก หรือ First Impression ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการออกแบบ รูปแบบการจัดวางตัวอักษร สีสันที่ใช้ รวมไปถึงสิ่งเดียวที่สามารถจับต้องได้และทำให้ลูกค้าได้สัมผัสก็คือ กระดาษ

ในช่วงที่เรียน graphic design ทางมหาวิทยาลัยให้ได้ความสำคัญมากในการออกแบบนามบัตร และไม่ว่าใครจะออกแบบมาเป็นอย่างไร มีหน้าตาที่แปลกแตกต่างไปมากน้อยขนาดไหนหรือสรรหาเทคโนโลยีล้ำสมัยมากมายเพียงใด การออกแบบก็ยังคงต้องให้ตัวนามบัตรสามารถทำหน้าที่ของมันได้อย่างเต็มที่จริงๆ นั่นคือ การให้ข้อมูลของผู้ให้แก่ผู้รับ และความสามารถในการบอกถึงตัวตนของเจ้าของบัตรได้อย่างดีเยี่ยม มีหลายคนที่เรียนด้วยกันออกแบบนามบัตรกันหลายรูปแบบ ตั้งแต่นามบัตรมีเจาะรูตรงกลางเป็นรูปต่างๆ มีเพิ่มสีทอง หรือการแทรกสีพิเศษเข้าไป บางคนทำนามบัตรเป็นรูปต่างๆเช่น แผ่นเสียง ดาว หรือหัวใจ แต่ที่แปลกสุดๆที่เคยเห็นก็คือทำนามบัตรที่ใช้โลหะสังกะสีเป็นวัสดุหลัก ดังนั้นผมจึงติดที่ว่า ต้องการให้นามบัตรของเราออกมาให้ได้ดีที่สุด

วันนี้ rgb72 มีนามบัตรมาแล้วหลาย version มาก เมื่อครั้งครบรอบ 7 ปี เราเคยได้รวบรวมเป็น poster ออกมาชื่อ rgb72 – history of business card (ดูจากรูป)

history of business card

นามบัตรรุ่นแรกๆนั้น เราไม่ได้มีเงินมากพอที่จะไปจ้างโรงพิมพ์มาพิมพ์นามบัตร และในเวลานั้นมีคนอยู่กันแค่ 2 คน เลยคิดว่า จะไปทำให้เรื่องมันใหญ่ทำไม ถ้าเรายังไม่พร้อม

ร้านนามบัตรที่มาบุญครองจึงเป็นตัวเลือกอันดับหนึ่งของเรา

การออกแบบนามบัตรตัวแรกของเรานั้น หากดูจากรูป จะเห็นว่าคำว่า rgb72 นั้นเหมือนถูกแยกออกจากกันระหว่างส่วนบน และ ส่วนล่าง ซึ่งทำให้เกิดคำถามตลอดเวลาว่าทำไม หรือบางคนก็คิดว่าเป็นเพราะความผิดพลาดในการทำ หรือการพิมพ์ จริงๆแล้วผมตั้งในที่จะให้เป็นอย่างนั้น แต่เนื่องด้วยความเป็นคนที่ได้ทำงาน graphic จึงไม่ได้คิดถึงเหตุผลอะไรเลย นอกจากที่จะแค่รู้สึกว่า มันดูแปลกดี ก็เท่านั้น

สิ่งหนึ่งที่ผมอยากทำอยู่ตลอดเวลาและตั้งใจเอาไว้ว่าจะต้องทำให้ได้เมื่อ มีนามบัตรเป็นของตัวเอง นั่นคือการออกแบบนามบัตรที่ได้รับแรงบันดาลใจจากนามบัตรของบริษัท Macromedia บริษัทที่พัฒนาโปรแกรม Flash ที่ผมไปได้รับตอนสมัยอยู่ New York โดยหน้าตานามบัตรที่ว่านั้น เป็นนามบัตรแบบพิมพ์สองด้าน โดยด้านหนึ่งจะพิมพ์ข้อมูลของเรา ข้อมูลจำพวกชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ ส่วนด้านหลังจะเป็นสีพื้นสีเดียวปูเต็มทั้งด้านไปเลย ซึ่งนั่นจะทำให้นามบัตรของเราดูแปลกตา โดยเฉพาะในสมัยนั้นที่ยังไม่ค่อยมีใครออกแบบอะไรอย่างนี้

แต่อย่างที่บอก ว่านามบัตรรุ่นแรกของ rgb72 นั้น เป็นนามบัตรที่สั่งทำที่มาบุญครอง ดังนั้นการที่ผมจะเรื่องมากขอให้ทางร้านเทสีพื้นด้านหลังเต็มแผ่นโดยไม่ก่อประโยชน์อะไรนั้น ทางร้านคงไม่ยอมแน่ๆ เหตุผลง่ายๆที่เดาได้ก็คือ มันเปลืองหมึกของทางร้านนั่นเอง

แต่เหมือนโชคจะเข้าข้าง เมื่อเด็กในร้านแจ้งว่า มีลูกค้ารายหนึ่งสั่งกระดาษสีน้ำเงินด้านเดียวเอาไว้ และใช้ไม่หมด ก็เลยถามว่าเราอยากจะใช้กระดาษตัวนั้นไหม โดยใช้วิธีการสลับหน้าการพิมพ์ จากเดิมที่กระดาษแผ่นนี้ด้านหน้าเป็นสีน้ำเงิน ด้านหลังเป็นสีขาว เราก็เอามาพิมพ์ข้อมูลของเราทางด้านหลังที่เป็นสีขาว ส่วนด้านหน้าที่เป็นสีน้ำเงิน ก็จะกลายเป็นด้านหลังแทน เท่านี้ผมก็ได้นามบัตรในแบบที่ต้องการแล้ว

นามบัตรที่มีตัวอักษรแตกๆ อยู่ทางด้านหน้า และมีสีน้ำเงินเข้มเป็นสีพื้นอยู่ทางด้านหลัง จึงเป็นนามบัตรเวอร์ชั่นแรกของเราในปี 2000

ในปี 2002 เรายังคงประหยัดไม่เปลี่ยน การทำนามบัตรโดยการจ้างร้านที่มาบุญครองจึงเป็นสิ่งที่เราทำกันอยู่เป็น ประจำ เพียงแต่ว่า ในเวอร์ชั่นต่อมา ผมได้แก้ไขให้ตัวอักษรด้านหน้ามันดูปกติขึ้น ทั้งนี้เพื่อลดคำถามเกี่ยวกับเหตุผลว่าทำไมต้องแยกกัน ซึ่งผมเองก็เบื่อที่จะตอบแล้ว และอีกสิ่งหนึ่งที่แตกต่างก็คือ สีกระดาษด้านหลัง ถ้าจำไม่ผิด ในเวอร์ชั่นสองนี้ กระดาษสีน้ำเงินไม่มีแล้ว ดังนั้นนามบัตรของเราจึงเป็นนามบัตรที่แสนจะธรรมดา

ผมเป็นคนค่อนข้างใส่ใจในรายละเอียด ในทุกๆชิ้นงานที่ทำ รวมไปถึงนามบัตรนี้ด้วย สิ่งที่ผมไม่ชอบมากๆ ของการทำนามบัตรที่มาบุญครองในยุคนั้นก็คือ การพิมพ์นามบัตรด้วยเครื่องพิมพ์ Ink Jet ซึ่งก่อให้เกิดจุดที่น่ารำคาญใจสองอย่างคือ หนึ่ง ความคมของตัวอักษรนั้นแย่มากๆ ทำให้ดูรู้ว่า นามบัตรเราพิมพ์ออกมาจากเครื่องพิมพ์ง่ายๆ ที่ไม่ได้มีการลงทุนอะไร หลายครั้งทำให้ดูแล้วเราเป็นมือสมัครเล่นเอามากๆ สิ่งที่สองก็คือ คุณสมบัติของหมึก Ink Jet ที่ละลายจนเลอะ เมื่อเปรอะน้ำ ผมไม่ได้กังวลว่าผมจะไปตากฝนที่ไหน หรือลูกค้าของผมจะไปวิ่งอยู่กลางฝนเมื่อไร่ แต่ปัญหาของนามบัตรที่โดนน้ำไม่ได้ก็คือ บางครั้งเมื่อเรายื่นนามบัตรให้ลูกค้าแล้ว มือลูกค้าอาจจะเผลอไปหยิบแก้วน้ำเย็นของเค้าที่มีหยดน้ำเกาะอยู่รอบๆแก้ว ทำให้มือของลูกค้านั้นเปียก และแน่นอน นามบัตรของเราก็จะเริ่มเลอะเทอะเปรอะมือของเขา สิ่งที่ส่งผลต่อมาอย่างร้ายแรงก็คือ มือลูกค้าเลอะเทอะ ทำให้เราดูไม่เป็นมืออาชีพ และที่เลวร้ายไปกว่านั้นก็คือ ข้อมูลชื่อและเบอร์โทรศัพท์ของเราก็จะหายไปด้วย

ถ้าไม่นับขอบมุมที่โค้ง ที่ทำกันมากในยุคนี้ สิ่งหนึ่งที่นามบัตรของ rgb72 แตกต่างจากนามบัตรของที่อื่นๆ ก็คือขนาด ขนาดนามบัตรของ rgb72 นั้นจะมีความกว้างที่ 3.5 นิ้ว และสูงที่ 2 นิ้ว ซึ่งสูงน้อยกว่านามบัตรขนาดมาตรฐานของบริษัทในประเทศไทยทั่วไป ผมชอบขนาดเท่านี้ อาจจะติดมาจากการออกแบบนามบัตรในสมัยเมื่อทำงานอยู่ที่อเมริกา เพราะขนาดกว้างยาวเท่านี้ ทำให้นามบัตรดูกะทัดรัด ได้รูปสวย ไม่เทอะทะ และสูงจนเกินไป ในช่วงปีแรกๆ ของการทำบริษัท มีลูกค้าที่ระยองของเราได้ทักว่า นามบัตรของเรามันเตี้ยเกินไป ซึ่งผมก็ได้บอกเหตุผลในด้านความสวยงามให้เค้าได้ฟัง แต่ลูกค้ารายนั้นบอกว่า ข้อเสียที่ร้ายแรงมากของนามบัตรที่มีความเตี้ยแบบนี้ก็คือ เมื่อเค้านำนามบัตรของเราใส่ลงไปในกล่องเก็บนามบัตรแล้วนั้น นามบัตรของเราจะจม  และนั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เค้าหานามบัตรของเราได้ยาก หรือบางครั้งก็อาจจะไม่ได้เจอ

นามบัตรรุ่นใหม่ในปี 2008 มีสิ่งหนึ่งที่เราทำเพิ่มขึ้นมา นั่นคือ คำศัพท์หนึ่งตัว แสดงไว้ที่ด้านหลังของนามบัตร เป็นคำศัพท์ง่ายๆ ที่สามารถแสดงความเป็นตัวตนของเจ้าของนามบัตรได้ ตัวอย่างเข่น ผมทำทุกอย่างในบริษัท รู้ทุกเรื่อง ดังนั้นคำศัพท์หลังนามบัตรผมจึงเขียนว่า “Everything” คนที่เป็นผู้ประสานงาน เชื่อมโยงระหว่างลูกค้าและทีมงาน ก็ได้คำว่า “Jigsaw” คนหนึ่งทำงานเร็วมาก จึงได้ชื่อว่า “Road runner”  ส่วนอีกคนทำงานมานาน มีประสบการณ์มากมาย จึงมีตัวอักษรเขียนว่า “Experience” และคนที่ทำงานด้านการเงินก็ได้คำว่า “Numbers” เป็นต้น

นามบัตรของ rgb72 จนถึงวันนี้มีมาหลายเวอร์ชั่นแล้ว แต่สิ่งที่เรายังเก็บไว้อยู่เสมอคือ ความเรียบง่าย เพื่อง่ายในการอ่าน ความชัดเจน ข้อมูลที่ครบถ้วน ไม่ว่าจะเป็นชื่อภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ชื่อเล่น เบอร์โทรศัพท์ ที่อยู่และตำแหน่ง ขอบมุมที่โค้ง ขนาดที่สูงไม่เท่าชาวบ้าน และสีที่ใช้ ซึ่งจะวนเวียนอยู่แค่สามสี คือ แดง เขียว และน้ำเงิน

ผมชอบแจกนามบัตร แจกแม้กระทั่งคนที่เคยได้เวอร์ชั่นเก่าแล้ว เมื่อเรามีแบบใหม่ เราก็เอาให้เค้า ให้เค้าได้ update เวอร์ชั่นกัน รู้สึกสนุกดี หวังว่าเค้าจะได้สะสมเหมือนอย่างที่เราชอบสะสมบ้าง

Currently there are "4 comments" on this Article:

  1. […] ตอนที่7: นามบัตร […]

  2. […] ตอนที่7: นามบัตร […]

  3. มนต์ชัย says:

    ชอบอ่านสนุกดี จะอ่านทุกตอนเลยครับ

  4. Cifa Pra says:

    อ่านเพลินมากครับได้ความรู้ด้วย

Search This Site:



rgb72 on Facebook

คำศัพท์ Internet วันละคำ

Air (คำที่เกี่ยวข้อง: Adobe, Flash, HTML, JavaScript)
– หนึ่งใน technology ที่พัฒนาโดย Adobe ซึ่งมีคุณสมบัติที่ช่วยให้นักพัฒนาสามารถสร้างโปรแกรมสำหรับคอมพิวเตอร์ได้ใช้เทคนิคเดียวกันกับการเขียน code สำหรับเว็บ ไม่ว่าจะเป็น HTML, JavaScript หรือ Flash โดยคำว่า AIR นั้นย่อมาจาก Adobe Integrated Runtime

72's Friends

Useful Links

rgb72


being72 คือหนังสือที่รวบรวมเรื่องราวความเป็น rgb72 บริษัทออกแบบเว็บไซต์ ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน โดยจัดทำเนื่องในโอกาสครบรอบ 10ปี

+ บทความจากผู้เขียน
+ ตอนที่1: Pre-rgb72 / ทำงานกับ Martha Stewart
+ ตอนที่2: Pre-rgb72 / Arcadian
+ ตอนที่3: Pre-rgb72 / ewit
+ ตอนที่4: เริ่มต้นอย่างเงียบๆ
+ ตอนที่5: Generation 1 (ยุคที่1:บุกเบิก) / เริ่มต้นที่ศูนย์
+ ตอนที่6: โทร โทร โทร...
+ ตอนที่7: นามบัตร
+ ตอนที่8: หนังสือพิมพ์และโทรทัศน์
+ ตอนที่9: MATCHING STUDIO
+ ตอนที่10: มีเงินที่ไหน ให้ไปที่นั่น
+ ตอนที่11: พนักงานคนแรก
+ ตอนที่12: ภาพแทรก ออฟฟิสที่สองของ rgb72
+ ตอนที่13: เพื่อนจาก ewit
+ ตอนที่14: GettyImages ฟ้องจริง ถึงจริง
+ ตอนที่15: เว็บไซต์ที่ทำแบบมากที่สุด
+ ตอนที่16: ความฝันที่ 1 พบชื่อลูกค้าทุกๆ ห้านาทีที่ขับรถ
+ ตอนที่17: สมุย.. สร้างเสร็จได้ในวันเดียว
+ ตอนที่18: ขึ้นศาล.. มันไม่สนุก
+ ตอนที่19: นักธุรกิจต่างชาติ
+ ตอนที่20: ความฝันที่ 2 เที่ยวต่างประเทศ
+ ตอนที่21: Super AE
+ ตอนที่22: สินบน
+ ตอนที่23: ผู้หญิงที่ผมไม่รับ
+ ตอนที่24: งานที่คุณไม่ได้ดู
+ ตอนที่25: นักออกแบบ
+ ตอนที่26: คู่แข่งที่รัก
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 1/2
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 2/2
+ ตอนแทรก: หาาา?... อะไรนะ!!??
+ ตอนที่28: ยิ่งให้... ยิ่งได้
+ ตอนที่ 29: Wall of Frames
+ ตอนที่ 30: ผี 72
+ ตอนที่ 31: เพื่อนจากตะวันออกกลาง
+ ตอนที่ 32: Photography
+ ตอนที่ 33: Too Far from the Dream





Recent Comments

Powered by Disqus