อีกครั้งที่จัดให้มีตอนแทรก เป็นอะไรเล็กๆน้อยๆที่เราได้เจอะเจอระหว่างไปพบลูกค้าคนสำคัญของเรารายหนึ่ง ซึ่งเราขอไม่เอ่ยนาม
การออกจากออฟฟิส เพื่อไปประชุมพบปะกับลูกค้า เป็นเรื่องปกติที่เราทำกันอยู่ทุกวัน บางวันไปพบลูกค้ามากกว่า 1 ราย วันที่ไปพบลูกค้ามากที่สุดนั้น ถ้าจำไม่ผิดน่าจะมีการประชุมกับลูกค้าทั้งหมด 5 ราย ในวันเดียว เล่นเอามึนกันไปข้างหนึ่ง
และวันนั้นเป็นวันที่เรามีประชุมเพื่อนัดเข้าไปฟัง comment งาน
งานที่ว่านี้เป็นงานทำเว็บไซต์จำนวนมากกว่า 150 หน้า และ ณ เวลาที่ไปประชุมนั้นอยู่ในช่วงของการพัฒนาด้านการออกแบบ ดีไซน์ ดังนั้นในแง่การใช้งานเว็บจึงยังไม่สามารถใช้ได้ดีนัก
ลูกค้าที่น่ารักของเรา ได้ทำการ comment เรื่องของการออกแบบ การใช้โทนสี และการจัดวางที่บางอย่างยังไม่อยู่ในจุดที่เค้าต้องการซักเท่าไร่นัก
“สีตรงนี้ผมว่ามันแรงไปนะ มันทำให้ลูกค้าอาจจะอ่านได้ไม่ง่าย แสบตา”
“ตัวอักษรตรงนี้ขอให้ใหญ่หน่อยนะครับ เพราะว่าตรงนี้สำคัญ ลูกค้าของผมจะได้เห็นมันชัดๆ”
การ comment งานเป็นไปอย่างราบรื่น ปกติ จนกระทั่ง ลูกค้าของผมพูดขึ้นมาว่า
“ตรงนี้ผมว่ามันมีปัญหานะครับ!! เนี๊ยะ คือว่า มันเป็นหนังเหนียว”
……
หนังเหนียว???!!! ผมคิด
อะไรหว่า หนังเหนียว ผมฟังผิดไปรึเปล่า? หันหน้ามองทีมงานที่ไปด้วย ทุกคนนั่งนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นี่ผมงงไปเองรึเปล่า หรือว่าผมฟังผิด
ไม่รีรอ ผมยกมือขึ้นถาม…
“อะไรนะครับ?? ตรงนั้นเป็นอะไรนะครับ? หนังเหนียว??”
ลูกค้าบอกว่า “ใช่ครับ หนังเหนียว.. เนี๊ยะๆ ผมไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร แต่ว่ามันกดแล้วไปไม่ได้”
อ๊อออออออออ… link ขาดนี่เอง คือว่าหน้านั้นมันยังไม่ได้ทำครับ แต่ลูกค้าของผมก็ไปกดมันเสียแล้ว แล้วพอกดไม่ไป เค้าก็เรียกมันว่า “หนังเหนียว”
เจ๋งดี.. เพียงแค่ได้ยิน ก็รู้สึกได้ทันทีว่า เวลาเรากดตรง link ที่ไปไม่ได้ มันเหมือนเราเอา mouse ไปจิ้มที่ “หนังเหนียว”
ฟังแล้วได้นึกภาพออกเลยครับ
พวกเราพากันขำ ณ วินาทีนั้นผมเองก็เพิ่งจะรู้ว่า คนที่เงียบๆก่อนหน้านี้ เค้าก็อึ้งเหมือนกันว่า ลูกค้าพูดอะไรออกมาฟังแล้วไม่เข้าใจ แต่เค้าไม่กล้าจะถามกัน
การได้พบลูกค้าในแต่ละครั้ง มันทำให้เราได้เจอคนมากมาย หลากคน หลายสไตล์ มีความรู้ ความคิดที่แตกต่างกันไป แต่แทบทุกครั้งที่เราได้เจอคนใหม่ๆ เราก็จะได้รับความรู้ใหม่ๆกลับมา นี่แหละคือความสนุกของการทำงานที่หลากหลายแตกต่างกันไปในแต่ละวันของ rgb72
