Home » Currently Reading:

ตอนที่32: Photography

นาฬิกาปลุกเวลาตีสี่ครึ่ง.. ผมต้องรีบออกเดินทาง…

ไปถ่ายภาพ

ใครไม่รู้บอกเอาไว้ว่า ช่วงเวลาที่ถ่ายภาพแล้วจะได้ภาพที่สวยที่สุดนั้นคือเวลาเช้า แดดยามเช้าจะช่วยให้ภาพนั้นดูดี

และนั่นคือเหตุผลที่บางครั้ง ผมต้องตื่นแต่เช้า ขับรถออกไปพบกับทีมงาน rgb72 และช่างภาพ เพื่อทำงานสำคัญขณะที่หลายคนยังคงเมาขี้ตา

ในธุรกิจปัจจุบัน ความสามารถในการทำงานได้หลากหลายมากเท่าไร่ ยิ่งเป็นที่ต้องการสำหรับลูกค้ามากเท่านั้น เพราะปัจจุบันนี้ลูกค้ามักจะชอบการบริการแบบ One Stop Service นั่นคือ ที่เดียว ทำให้ได้ทุกอย่างครอบจักรวาล

ที่ rgb72 ก็เช่นกัน หลังจากที่เราทำงานกันมาได้หลายปี เราก็ได้รับแจ้งถึงความต้องการของลูกค้าในด้านต่างๆมากมายที่นอกเหนือจากการทำเว็บไซต์ เช่น การให้บริการที่จะด้านข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ เรียกได้ว่าอะไรก็ได้ที่จะทำให้เว็บไซต์สำเร็จได้รวดเร็วขึ้น โดยที่เค้าไม่ต้องไปวิ่งหาผู้รับงานเจ้าอื่น

งานถ่ายภาพเป็นงานที่เราได้รับมาเป็นโจทย์อันดับต้นๆ ของการให้บริการที่นอกเหนือจากการทำเว็บ ตั้งแต่งานถ่ายภาพที่เกาะสมุย ที่เราไปมีเรื่องมาแล้วนั้น ก็ยังมีอีกหลากหลายงาน แต่ละงานก็สนุกเหลือเกิน

ตั้งแต่เล่ามา ผมลืมบอกไปรึเปล่าว่า ผมไม่ได้เป็นคนถ่ายภาพเอง

แม้ว่าจะแอบมีกล้องตัวโตๆ พกอยู่บ้าง แต่เอาเข้าจริงๆ ก็จำเป็นต้องเรียกเหล่ามือโปรมาถ่ายภาพกันให้วุ่น สองคนหลักๆ ที่ถ่ายรูปให้เราก็คือ คุณอู หัวหน้าฝ่าย Production ของ rgb72 นี่เอง ส่วนอีกคนคือ คุณโบ๊ท MD บริษัท Area 80

งานถ่ายภาพเป็นงานที่สนุก แม้จะไม่ได้ถ่ายภาพเอง แต่การได้มีส่วนร่วม เช่น การเข้าไปกำกับภาพ หรือ ช่วยให้ความเห็นเกี่ยวกับมุมกล้อง ทำให้ได้รู้ว่า ตากล้องหลายคนก็ต้องการฟังไอเดีย ความคิดเห็นของเรามาก ไม่ใช่ว่าจะให้เค้าถ่ายรูปออกมาแล้วรอเจ้าของงานมาเลือกอย่างเดียว

แต่สิ่งที่สนุกยิ่งกว่านอกจากการได้มีส่วนร่วมในการถ่ายภาพแล้วนั้น กลับเป็นการได้เข้าถึงยังสถานที่ที่ยังไม่เปิดให้คนทั่วไปได้เข้่า ตึกที่ยังสร้างไม่เสร็จ ห้องสวีทในคอนโดระดับหลายสิบล้าน คอนเสิร์ตในช่วงซ้อมการแสดง และการได้ยืนอยู่ในจุดที่น้อยคนนักจะได้สัมผัส

และเช้านี้ก็เช่นกัน ทีมงาน rgb72 และ คุณโบ๊ท ได้มาพบกันเวลาประมาณ 6 โมงเช้าที่ตึก Amanta Lumini (http://www.amantalumpini.com) ตึกคอนโดมิเนียมระดับ 6 ดาว สูงสี่สิบกว่าชั้น ที่ตั้งอยู่กลางเมืองบนถนนพระรามที่สี่ หนึ่งในโครงการระดับยักษ์ของบริษัทที่เป็นลูกค้ากับ rgb72 มาอย่างเหนียวแน่นยาวนาน บริษัทนารายณ์ พร๊อพเพอร์ตี้

เรื่องของเรื่องคือ ทางนารายณ์ต้องการจะทำเว็บไซต์ให้กับโครงการนี้โดยเฉพาะ และมีโจทย์คือ เค้าต้องการให้ผู้ที่จะมาซื้อคอนโดได้รู้ว่า หากเค้าจะซื้อห้องนี้ มุมนี้ เค้าจะเห็นวิวอย่างไร

เหตุที่ต้องเน้นเรื่องนี้เพราะ จุดขายของเค้านอกจากจะเป็นทำเลที่อยู่กลางเมืองแล้ว ตึกที่สูงก็มักจะต้องมาพร้อมกับวิวที่สวย แต่เนื่องจากตึกของ Amanta Lumpini มีหลายมุม แต่ละมุมจะหันหน้าออกไปยังทิศต่างๆ ดังนั้นห้องหนึ่งๆ จะมองเห็นวิวในทิศทางที่แตกต่างกัน บางห้องจะเห็นวิวตึกระฟ้ามากมายที่ตั้งอยู่บนถนนสาทร บางห้องจะเห็นวิวแม่น้ำและบางกระเจ้า ปอดกรุงเทพขนาดใหญ่ที่น้อยคนนักจะรู้จัก และบางห้องก็จะเห็น City view แบบไกลๆ เช่นตึก All Seasons บนถนนวิทยุ ตึกใบหยก เป็นต้น

ความสูงของตึกก็มีผลกับการมองเห็นอย่างแน่นอน คนซื้อห้องที่อยู่ชั้นล่างๆ เช่น 18-25 ก็จะเห็นวิวที่แตกต่างไปจากคนซื้อห้องที่อยู่ชั้นบน นอกจากนี้ ลูกค้าของ Amanta Lumpini ส่วนใหญ่เป็นคนต่างชาติ ที่ไม่ได้อยู่ในเมืองไทย อาจจะไม่คุ้นเคยกับทัศนียภาพของกรุงเทพ และแม้ว่าลูกค้าจะอยู่เมืองไทย แต่เค้าก็ยังไม่สามารถปีนขึ้นไปดูวิวจากห้องที่เค้าซื้อได้อยู่ดี เพราะตึกที่ว่านี้ ยังสร้างไม่เสร็จ

ใช่ครับ มันยังสร้างไม่เสร็จ

ผมตกใจว่า งานนี้ผมต้องปีนขึ้นตึก 40 ชั้น ทั้งๆที่ยังสร้างไม่เสร็จงั้นหรือ??

ในทางกลับกัน ลูกค้ากลับบอกว่า “จริงๆแล้ว ปีนขึ้นตึกที่ยังสร้างไม่เสร็จ จะสามารถถ่ายวิวได้ชัดดีนะ เพราะไม่มีรั้ว ไม่มีกำแพงมาบัง

“ครับ..” ผมตอบ พลางคิดทบทวนคำพูดลูกค้าที่ว่า “ไม่มีรั้ว ไม่มีกำแพงมาบัง” @_@

นอกจากความท้าทายที่ได้กล่าวไปเบื้องต้นแล้ว เรายังต้องเผชิญกับการขึ้นตึกสี่สิบกว่าชั้นด้วยลิฟท์ก่อสร้าง

ลิฟท์ก่อสร้างคือลิฟท์ที่มีหน้าตาเหมือนกรงเหล็ก สีส้มๆ ที่มักจะติดอยู่ด้านข้างของตัวตึกขณะกำลังก่อสร้างน่ะครับ

ใครไม่เคยขึ้นจะไม่รู้เลยว่า เห็นลิฟท์มันขึ้นดูเหมือนจะชิวๆ แบบนี้ แท้จริงแล้วมันช่างตื่นเต้นยิ่งนัก

เพราะนอกจากเสียงที่ดัง ตึ่ง! ตึ่ง! เป็นจังหวะให้เราได้ยิน แรงสั่นที่มีตลอดเวลา ประกอบกับลมที่ยิ่งสูง ก็ยิ่งแรง แถมด้วยกรงเหล็กที่จะทำให้คุณมองเห็นทัศนียภาพของกรุงเทพแบบไร้ขอบเขตแล้วนั้น ภายในลิฟท์ ยังมีทั้งรูปพระ เครื่องลางของขลัง และรูปในหลวงให้ได้รู้สึกเหมือนมีที่ยึดเหนี่ยวแบบแปลกๆ บอกไม่ถูก

ผมมองตาคุณโบ๊ทขณะขึ้นลิฟท์ คุณโบ๊ทที่อยู่ในชุดเครื่องแบบพร้อมหมวกนิรภัยสีเหลือง แข็งๆ ไม่ต่างจากผม เขาไม่พูดอะไรมาก

ยังไม่ทันจะหายเสียว เราก็ถึงชั้นที่เราต้องการ แผ่นเหล็กชุดหนึ่งเลื่อนเข้ามา เป็นสะพานให้เราข้ามจากตัวลิฟท์ที่อยู่ห่างจากตึกประมาณสองเมตร

น้องหน่อย AE ที่มาด้วยตกใจ ส่วนผมไม่สนอะไร หลับหูหลับตาเดินข้ามไป พยายามจะไม่มองข้างล่าง และ พยายามจะไม่ให้ลูกค้าเห็นว่าเรากลัว เดี๋ยวจะเสียฟอร์ม ^^

แม้ว่าเราจะต้องขึ้น และ ลง ตึกนั้นอยู่หลายครั้ง แต่ภาพที่ได้จากการทำงานในครั้งนี้กลับได้ผลเป็นที่น่าพอใจเป็นอย่างมาก ภาพในมุม 360 องศา ที่มองเห็นวิวของกรุงเทพนั้น ทำให้เราหายเหนื่อยไปได้ปลิดทิ้ง

ภาพส่วนหนึ่งที่ได้จากงาน Amanta Lumpini

นอกจาก Amanta Lumpini แล้ว การได้ปีนตึกใหญ่อย่าง The Pano (http://www.thepano.com) โครงการหรูระดับ 6 ดาว ตั้งอยู่บนถนนพระรามที่ 3 ตึกนี้มีความสูงเกือบ 60 ชั้น เป็นตึกที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ติดอยู่กับสะพานภูมิพล สะพานที่เราคิดว่าแสนจะสูงเสียดฟ้าแล้วนั้น ตึกนี้สูงยิ่งกว่า

คราวนี้ไม่ต้องไปใช้ลิฟท์ก่อสร้าง เพราะตึกค่อนข้างเสร็จเรียบร้อย แต่การต้องไปอยู่บนที่สูงมากๆ และเพื่อจะให้ได้ภาพดังที่เห็นนี้ คุณโบ๊ทจำเป็นต้องนำกล้องติดกับขาตั้งกล้องอย่างดี แต่ไม่ได้ใช้ขาตั้งมาเพื่อตั้งกล้องนะครับ เราเอาขากล้องมาไว้เพื่อจับ แล้วยื่นตัวกล้องออกไปนอนระเบียงที่ความสูง 55 ชั้น

พูดตรงๆว่า ผมยืนบนระเบียงนั้นยังเสียว ต้องนั่งเท่านั้น แต่คุณโบ๊ทนี่แกถึงกับยื่นกล้องที่ราคารวมหลักแสนออกไปนอกระเบียง

ภาพส่วนหนึ่งที่ได้จากงาน The Pano

ถ้าไม่พูดถึงความท้าทายในการถ่ายรูปบนที่สูง “เรือด่วนเจ้าพระยา” (http://www.chaophrayaexpressboat.com) เป็นอีกหนึ่งกรณีศึกษาที่น่าสนใจในการถ่ายรูป “บนเรือ”

มันคงจะไม่ยากอะไร ถ้าเราไม่ต้องอยู่บนเรือตลอดวัน และเรือที่เราอยู่นั้น มันเร็วแทบจะสู้เรือด่วนไม่ได้เลย

ซึ่งจริงๆแล้วเราก็ไม่ได้คิดจะมาแข่งกับเรือด่วนแต่อย่างใด แต่การจะให้ได้รูปเรือด่วน ให้มันรู้สึกดีมีชีวิตชีวา ดูเป็นเรือด่วนจริงๆ เรือก็ต้องแล่น ถูกมั้ย?

เราต้องกำหนดจุดที่จะให้เรือด่วนเริ่มวิ่ง แล้วเราจะวิ่งไปด้วยเช่นกัน เพียงแค่เราอาจจะต้องเริ่มออกตัวก่อนล่วงหน้านานหน่อยเท่านั้น เพราะเพียงเวลาไม่ถึง 5 นาที เรือด่วนก็จะแซงเราไปแบบไม่เห็นฝุ่น

มันสนุกดีที่เราต้องกำหนดจุดเริ่มต้นที่เราเองก็ไม่เคยรู้มากก่อน ความใจเย็นมากๆที่ต้องมีเพื่อรอไอ้เรือขนาดย่อมของเราเดินทางไปยังที่หนึ่งๆ ประกอบกับคนเรือที่แอบหงุดหงิดประมาณว่า พวกแกจะมาทำอะไรให้มันวุ่นวาย ทำไมต้องถ่ายใหม่ ทำไมต้องเริ่มใหม่ ให้วิ่งเรืออีกรอบแล้ว!!??

ขึ้นจากเรือมาวันนั้น ก็แทบจะนั่งไม่ได้นอนไม่หลับ เพราะรู้สึกเมาเรืออยู่ตลอดเวลา

แต่ภาพก็ได้ออกมาดีอย่างที่เห็น

จริงๆเคยมีเขียนเรื่องการถ่ายภาพงานเรือด่วนเจ้าพระยาไว้อย่างละเอียดแล้วครั้งหนึ่ง สามารถกลับเข้าไปอ่านกันได้ครับ ที่ ถ่ายรูป project เรือด่วนเจ้าพระยา http://www.blog72.net/2009/11/04/photoshoot-chaophraya/

ภาพส่วนหนึ่งที่ได้จากงาน “เรือด่วนเจ้าพระยา”

งานถ่ายภาพ เป็นงานที่ละเอียด ความสวยของภาพไม่ได้ขึ้นอยู่กับอุปกรณ์ดีเด่นแต่อย่างเดียว แต่ยังมีเรื่องของ ฝีมือช่างภาพ มุมกล้องแปลกๆ เวลาที่เหมาะสม ความสามารถในการคุมอารมณ์ทีมงาน และ อื่นๆอีกมากมาย แต่ความภูมิใจจากการถ่ายภาพคือ การที่ภาพถ่ายนั้นได้ถูกนำมาใช้ประโยชน์ในงานจริงๆ ช่วยให้ลูกค้าบรรลุถึงเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ นั่นน่าจะเป็นความสำเร็จในเชิง Commercial Arts ที่เรากำลังยืนอยู่

 

Currently there are "2 comments" on this Article:

  1. สุดยอดเหมือนเคยครับ ที่ rgb มีความสุขกับทุกงานที่ทำ น่าอิจฉามากๆครับ

  2. ขอบคุณคับคุณเบิ้ล ^^

Search This Site:



rgb72 on Facebook

คำศัพท์ Internet วันละคำ

APP (คำที่เกี่ยวข้อง: iOS, Android, iPhone, iPad)
– ย่อมาจาก Application (หรือเรียกง่ายๆว่า โปรแกรม) โดยมากใช้กับโปรแกรมที่ใช้กับ โทรศัพท์มือถือและอุปกรณ์พกพาต่างๆ
การทำ App ต้องทำแยกสำหรับมือถือต่างยี่ห้อ โดยยึดเอาระบบปฎิบัติการเป็นที่ตั้ง ทั้งนี้ระบบปฎิบัติการบนมือถือและอุปกรณ์พกพาในปัจจุบันสามารถแยกออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ๆ คือ iOS (พัฒนาโดย Apple) และ Android (พัฒนาโดย Google)

72's Friends

Useful Links

rgb72


being72 คือหนังสือที่รวบรวมเรื่องราวความเป็น rgb72 บริษัทออกแบบเว็บไซต์ ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน โดยจัดทำเนื่องในโอกาสครบรอบ 10ปี

+ บทความจากผู้เขียน
+ ตอนที่1: Pre-rgb72 / ทำงานกับ Martha Stewart
+ ตอนที่2: Pre-rgb72 / Arcadian
+ ตอนที่3: Pre-rgb72 / ewit
+ ตอนที่4: เริ่มต้นอย่างเงียบๆ
+ ตอนที่5: Generation 1 (ยุคที่1:บุกเบิก) / เริ่มต้นที่ศูนย์
+ ตอนที่6: โทร โทร โทร...
+ ตอนที่7: นามบัตร
+ ตอนที่8: หนังสือพิมพ์และโทรทัศน์
+ ตอนที่9: MATCHING STUDIO
+ ตอนที่10: มีเงินที่ไหน ให้ไปที่นั่น
+ ตอนที่11: พนักงานคนแรก
+ ตอนที่12: ภาพแทรก ออฟฟิสที่สองของ rgb72
+ ตอนที่13: เพื่อนจาก ewit
+ ตอนที่14: GettyImages ฟ้องจริง ถึงจริง
+ ตอนที่15: เว็บไซต์ที่ทำแบบมากที่สุด
+ ตอนที่16: ความฝันที่ 1 พบชื่อลูกค้าทุกๆ ห้านาทีที่ขับรถ
+ ตอนที่17: สมุย.. สร้างเสร็จได้ในวันเดียว
+ ตอนที่18: ขึ้นศาล.. มันไม่สนุก
+ ตอนที่19: นักธุรกิจต่างชาติ
+ ตอนที่20: ความฝันที่ 2 เที่ยวต่างประเทศ
+ ตอนที่21: Super AE
+ ตอนที่22: สินบน
+ ตอนที่23: ผู้หญิงที่ผมไม่รับ
+ ตอนที่24: งานที่คุณไม่ได้ดู
+ ตอนที่25: นักออกแบบ
+ ตอนที่26: คู่แข่งที่รัก
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 1/2
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 2/2
+ ตอนแทรก: หาาา?... อะไรนะ!!??
+ ตอนที่28: ยิ่งให้... ยิ่งได้
+ ตอนที่ 29: Wall of Frames
+ ตอนที่ 30: ผี 72
+ ตอนที่ 31: เพื่อนจากตะวันออกกลาง
+ ตอนที่ 32: Photography
+ ตอนที่ 33: Too Far from the Dream





Recent Comments

Powered by Disqus