บรรยายเรื่อง Online Marketing ในวันตรุษจีน

(วันจันทร์ 23 มกราคม 2555)

ช่วงนี้เป็นช่วงเทศกาลตรุษจีน

วันเสาร์เป็นวันจ่าย อาทิตย์วันไหว้ และวันจันทร์คือวันเที่ยว

ที่ผ่านมาผมไม่ค่อยได้เที่ยววันเที่ยวเท่าไร่ เนื่องด้วยเกรงว่าเที่ยวแล้วปีต่อไปจะว่างไม่มีงานทำ

ปีนี้เลยว่าจะทำงานตามปกติซะหน่อย

เมื่อวานวันจ่าย แต่ผมต้องไปบรรยาย ที่บริษัท Comax บริษัททำหมึกพิมพ์ที่ไปถ่ายรูปเป็น presenter ให้นั่นล่ะ

ออกจากบ้านประมาณ 8:30 หลังจากเสร็จภาระกิจไหว้เจ้าตรุษจีน (ซึ่งผมไหว้ล่วงหน้าชาวบ้านไปก่อนหนึ่งวัน) แม้ว่าเหลือเวลาแค่ครึ่งชม. แต่ก็ไม่อยากจะเชื่อว่า การเดินทางในวันเสาร์จากพัฒนาการ ไป ประชาชื่นนั้น ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชม.

ผมไปถึงประมาณ 8:50 ทีแรกเข้าใจว่าไปก่อนเวลา เลยแวะหาอะไรรองท้องก่อน เกรงว่าหากไปพูดแล้วท้องร้องเสียงดังจะพาดูไม่งาม

แวะทำธุระเสร็จเรียบร้อย ปรากฎว่า ไปถึงที่บริษัทเวลา 9:10 (นัดไว้ 9:00)

บริษัทนี้อยู่ในซอยแคบ แต่พอเข้ามาด้านในกลับมีพื้นที่จำนวนมาก และตึกอีกหลายตึก

ยังไม่ทันที่จะเดินออกจากรถ ผมก็สังเกตเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนรอผมอยู่ที่หน้ารถ

ผู้หญิงคนนั้น เดินพาผมเข้าไปด้านใน หากาแฟ และ น้ำเย็นให้ผมทานแล้วพูดว่า

“ทุกคนนั่งรอเตรียมพร้อมกันหมดแล้วค่ะ”

เอ่อ… ยอมรับว่าตกใจมาก! แต่ไม่เป็นไร ผมคิด

ผมเดินผลักประตูเข้าไป พบว่า ห้องหลังประตูบานนี้เป็นห้องที่ใหญ่มาก ผู้เข้าฟังการบรรยายพร้อมแล้วจริงๆอย่างที่ผู้หญิงคนข้างหน้าพูด

วันนี้ผู้ฟังมีประมาณ 30 คนเห็นจะได้ ห้องใหญ่มาก

ไปถึงก็รีบ set up แล้วก็รีบๆ เริ่มบรรยาย

การรีบๆก็ทำให้การบรรยายค่อนข้าง ล่ก

ช่วงสามสี่สไลด์แรกจึงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น พูดอย่างเร็วๆ

ลืมบอกไปว่า ผมไปบรรยายเรื่อง Online Marketing 101 พูดสรุปให้ลูกค้าได้ฟังในเรื่องพื้นฐานที่เค้าควรรู้ เช่น การทำการตลาดบน Social Network, Search Engine, blog, webboard ต่างๆเล่านี้เป็นต้น รวมถึงสิ่งที่กำลังมาในปีนี้

มันคือการบรรยายให้ผู้ฟังได้เห็นภาพรวมว่า Online Marketing ในปัจจุบันเป็นอย่างไร และเราในฐานะเจ้าของสินค้า เราควรวางแผนในการทำการตลาดทางออนไลน์นี้ได้อย่างไร

สนุกดีครับ

บรรยายไป สามชั่วโมงเต็ม พยายามวัดดูความน่าสนใจในการพูดของตนเอง พบว่า การบรรยายเรื่องราวที่มีศัพท์เทคนิคมาก แต่มีคนแอบสัปหงกแค่คนเดียวก็คิดว่าดีมากพอควร

แปลว่ามุกตลกผมน่าจะพอใช้ได้

Slide หนึ่ง จากทั้งหมดของการบรรยาย ที่ Comax

สไลด์กว่า 40 หน้า สร้างความสนุกและเพิ่มความเข้าใจให้กับคนดูได้ดีเป็นอย่างมาก แต่เข้าใจว่า ส่วนหนึ่งที่คนสนใจฟังเพราะ เดี๋ยวนี้เรื่องของ ออนไลน์มันเป็นเรื่องใกล้ตัวมากๆ ดังนั้นจึงไม่แปลก หากเค้าจะได้รู้ข้อมูลที่น่าตกใจ หรือน่าสนุกเกี่ยวกับโลกออนไลน์ในอีกมุมหนึ่ง

การได้บรรยายทุกครั้งทำให้รู้สึกสนุกทุกครั้ง

Slide หนึ่ง จากทั้งหมดของการบรรยาย ที่ Comax

Slide หนึ่ง จากทั้งหมดของการบรรยาย ที่ Comax

จบการบรรยายออกมา ได้ไปรับประทานอาหารกับผู้บริหารบริษัทหนึ่งมื้อ แต่ระหว่างรับประทานอาหารนี่สิ

ผมได้รับข้อความเข้ามาทาง “LINE” จาก น้องที่ออฟฟิส

“โอ..” ดีไซน์เนอร์ที่บริษัท chat ผ่าน LINE พร้อมแนบรูปมาด้วยว่า

“นี่ใครเอ่ยยยย…”

ผมก้มลงไปมองภาพเล็กๆ แล้วพบกับภาพที่ดูคุ้นตา

ผมกดโหลดรูปลงมา หวังว่าจะได้เห็นภาพที่ใหญ่และชัดกว่านี้ เพื่อหาคำตอบว่า “นี่ใครเอ่ย!??”

.. นะ นะ นั่นมันรูปผม !!

ผมตกใจมากเมื่อได้เห็นรูปตัวเอง ภาพของผมในเหตุการณ์เมื่อสักครู่นี้ เมื่อผมกำลังบรรยาย

ผม งง พร้อมกับ ตกใจ ทำไมโอถึงมีรูปผมได้ เค้าเข้าไปถ่ายเมื่อไร่? ได้อย่างไร? ไปแอบอยู่ตรงไหนทำไมไม่เห็น?

เพื่อคลายความสงสัย ผมถามโอ แต่สุดท้ายโอ chat กลับมาบอกว่า

“อ่อ นั่นเพื่อนผมเองครับ”

โอ้วววว.. โล่งออก แม้จะไม่ใช่โอที่เป็นคนถ่ายรูป แต่เพื่อนของโอก็ทำให้รู้ว่า

โลกนี้มันช่างเล็กจริงๆ

สอบ Final นศ. กับน้ำผลไม้สุด creative

วันนี้กลับถึงบ้านด้วยความอ่อนแรง หลังจากที่ได้ไปสอบ final นักศึกษา ด้วยการชิมน้ำผลไม้ที่ให้ นศ.ไปคิดสูตรใหม่กันมา น้ำสูตรใหม่ที่ไม่เคยกินที่ไหนมาก่อน โดยมีโจทย์บังคับอยู่นิดหนึ่งว่า ต้องทำน้ำผลไม้ให้เหมาะกับ “ประเทศ” ที่เราจับฉลากได้

เหตุการณ์นี้เคยเกิดขึ้นแล้วครั้งหนึ่งสำหรับการผสมน้ำผลไม้ เป็นข้อสอบ final เช่นกัน แตกต่างกันนิดหน่อยตรง “ประเทศ” ที่เป็นตัวเลือก ครั้งนี้มี จีน, อียิปต์, อิตาลี, อินเดีย และ บราซิล นักศึกษาต้องดึงจุดเด่นของประเทศนั้นๆ ไม่ว่าจะเป็นสีสัน (เช่นพูดถึงบราซิลเราจะนึกถึงสีเหลือง เขียว น้ำเงิน) ผลไม้ที่ใช้ต้องเป็นผลไม้ที่เป็นจุดเด่นของชาตินั้นๆ หรือแม้กระทั่งรสชาต หรือ กลิ่น ก็ควรจะบ่งบอกถึงจุดเด่นของประเทศได้เช่นกัน

นศ.สองห้องเรียน มีทั้งหมดประมาณ 80 ชีวิต แบ่งออกเป็นกลุ่มได้ 23 กลุ่ม ผลลัพท์ออกมานั่นคือน้ำผลไม้ทั้งหมด 23 สูตร และจากการนับจำนวนผลไม้ที่นำมาผสมแล้ว พบว่าวันนี้ผมได้ดื่มน้ำจากผลไม้ทั้งหมด 40 ชนิดที่ไม่ซ้ำกัน (แว่วมาว่ามีกลุ่มหนึ่งแอบผสมเหล้าเถื่อนด้วย -_-”)

วิชานี้เป็นวิชา Creative Thinking หรือ ความคิดสร้างสรรค์ สิ่งที่ต้องการคือการให้นักศึกษาได้ไปคิดหาอะไรใหม่ๆ ภายใต้โจทย์ที่บังคับ และสร้างสรรค์มันออกมาให้เป็นสิ่งที่ดีขึี้น

น้ำผลไม้ที่ได้มานั้นแบ่งออกได้เป็นสองกลุ่มใหญ่ๆคือ 1.สร้างสรรค์มาก กินยาก กับ 2. สร้างสรรค์น้อย กินอร่อย แต่ขอบอกว่าวัตถุดิบและผลไม้ต่างๆที่นำมาผสมนั้น สุดยอดไม่แพ้กัน

กลุ่มแรกที่หยิบยกมาได้รับโจทย์เป็นประเทศจีน ทำน้ำแก้วมังกร โดยมีส่วนผสมของ แก้วมังกร, มะนาว, น้ำส้ม, น้ำเชื่อม, เกลือ, โซดา และ สีผสมอาหาร ให้รสชาตที่อร่อย แม้จะมีความข้นสูงและมีเนื้อ คิดว่าน้ำผลไม้ของกลุ่มนี้น่าจะมีส่วนผสมที่มากที่สุดกลุ่มหนึ่ง

กลุ่มต่อไป ภายนอกดูน่ากลัวไปนิด (จริงๆไม่นิด ดูน่ากลัวมาก) เป็นน้ำสำหรับประเทศ อิตาลี มีส่วนผสมของ แอปเปิ้ล, สตอรเบอรี่ และเครื่องเทศ อาริกาโน สิ่งที่ทำให้น่ากลัวก็คือ อาริกาโนที่ลอยอยู่ด้านบน แต่จริงๆแล้วนั่นคือสิ่งที่ทำให้น้ำผลไม้ตัวนี้ดูแปลก เพราะหลังจากได้รับรสหวานของแอปเปิ้ลแล้ว กลิ่นหอมเครื่องเทศของอาริกาโนก็ลอยตามขึ้นมา แม้จะไม่อร่อยลื่นคอ แต่สำหรับความแปลกใหม่นั้นใช้ได้เลย

กลุ่มที่สามที่หยิบยกมานี้ มีดีที่การขาย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านี่คือน้ำจากประเทศจีน มีส่วนผสมของ บ๊วย, เก๊กฮวย และ น้ำเชื่อม จริงๆส่วนผสมไม่ได้ดูแปลกแหวกแนวอะไร แต่การนำเสนอที่มีทั้งเพลงจีนประกอบเป็นเสียงเพลงเบาๆด้านหลัง มีภาชนะที่ใส่มาในกาน้ำชาแบบจีน แถมยังมีวิดีโอรับประกันความอร่อยจากเพื่อนต่างกลุ่มมาโชว์ให้ดูอีกด้วย นี่ยังไม่ทันกินก็เชื่อว่าน่าจะอร่อยแล้ว

กลุ่มที่สี่นี่เด็ด ไม่พูดถึงไม่ได้ หากดูจากภาพจะเห็นว่าเครื่องเคียงที่มารายล้อมเครื่องดื่มเต็มไปด้วยดอกไม้ ผ้ารองพื้น และแถมขนมมาให้กินแก้เลี่ยนอีกด้วย แต่สิ่งที่นอกเหนือจากในภาพคือการเสริฟของกลุ่มนี้ที่มาในรูปแบบของการรำแบบอินเดีย ที่มีเพื่อนคนหนึ่งคอยโปรยดอกไม้ อีกคนคอยเอาแป้งมาเป่าให้เป็นควันคลุ้งๆ ได้อารมณ์และกลิ่นอายของอินเดียอย่างชัดเจน ตัวน้ำผลไม้นั้นประกอบไปด้วย ทับทิม, สตอเบอรี่อินเดีย, ชากุหลาบ, กลิ่นมะลิ, เมนทอล และ น้ำเชื่อม

กลุ่มที่ห้านี้มาในแก้วไวน์ น้ำผลไม้สำหรับประเทศอียิปต์ที่มีส่วนผสมของ ทับทิม, องุ่นขาว, เมาเบอรี่ (ลูกหม่อน) และ ว่านหางจรเข้ ให้รสชาตที่อร่อยและมีกลิ่นหอม ทานง่าย แต่หากมีน้ำแข็งจะทำให้อร่อยกว่านี้มาก

กลุ่มที่หกนี่แปลกดี ทำน้ำผลไม้สำหรับประเทศจีน โดยมีส่วนผสมของ สาลี่, แปะก๊วย และ มะละกอ เรื่องของรสชาตนั้น อร่อยดีมีรสหวานที่ไม่มากจนเกินไป แต่ไฮไลท์สำคัญสำหรับน้ำแก้วนี้คือ แปะก๊วยที่แอบผสมเข้ามา ที่ทำให้นอกจากรสชาตที่ได้แล้ว กลิ่นหอมของแปะก๊วยที่โดดเด่นทำให้นึกถึงความเป็นประเทศจีนได้อย่างชัดเจนมาก

สำหรับรอบบ่าย กลุ่มแรกที่จะนำเสนอคือ กลุ่มที่ได้ทำประเทศอียิปต์ ซึ่งจริงๆแล้วส่วนผสมของน้ำนั้นค่อนข้างธรรมดาไม่ได้มีอะไรมากมาย มีอินทผาลัมแห้ง และ องุ่น แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ เนื้ออินทผาลัมแห้งที่นำเข้าใส่ไว้เป็นชิ้นๆ ซึ่งบังคับให้ต้องกินจนหมดแล้ว เนื้ออินทผาลัมนำมาเสริมนั้นทำให้น้ำผลไม้ธรรมดาๆดูมีอะไรมากขึ้น

สิ่งหนึ่งที่ชอบสำหรับการทำน้ำผลไม้ให้ประเทศบราซิลนั่นคือความซาบซ่ากระชุ่มกระชวยซึ่งเป็นคาแรคเตอร์ที่โดดเด่นของความเป็นบราซิล และกลุ่มที่สองก็ทำออกมาได้อย่างลงตัว ด้วยส่วนผสมของ องุ่น, กีวี, สัปปะรด, น้ำเชื่อม, เกลือ และ โซดา ทำให้น้ำนอกจะมีรสชาตอร่อย ได้รสหวานกำลังดีจากองุ่นแล้วนั้น โซดาอ่อนๆ เข้ามาช่วยเพิ่มความสดชื่นให้กับเครื่องดื่มเป็นอย่างมาก

อินเดียคือประเทศที่น่ากลัวที่สุดสำหรับการทำการทดลองผสมน้ำผลไม้ในครั้งนี้ กลุ่มถัดมาทำน้ำให้กับประเทศอินเดียโดยใช้ส่วนผสมที่น่าสนใจนั่นคือ มะม่วง, ทับทิม, เกลือ, น้ำตาล, น้ำผึ้ง ต้องบอกว่าการนำเอา มะม่วง มาทำน้ำผลไม้นั้นมันไม่ง่ายนัก กลุ่มนี้คัดน้ำจากมะม่วงสุก นำมานึ่ง (เหมือนการละลายช๊อกโกแล๊ต) จากนั้นจึงผสมกับน้ำผลไม้อื่นๆ น้ำที่ได้แม้จะมีความหนา ไม่ใส แต่อร่อย ให้รสชาตหวานๆ เค็มๆ สิ่งที่ควรปรับปรุงเห็นจะมีแน่ๆเลยก็คือ หน้าตาและสีสัน

กลุ่มต่อมาคือกลุ่มที่สี่ น้ำสำหรับประเทศอิตาลี ที่มีส่วนผสมของมะเขือเทศ, ส้ม และ องุ่น จริงๆแล้วน้ำไม่ได้มีความแปลกอะไรมากมาย เป็นน้ำที่อร่อยเหมือนน้ำมะเขือเทศแต่ทานง่ายกว่า แต่สิ่งที่เป็นไฮไลท์กลับเป็นสองพรีเซ้นเตอร์ที่ออกมาเล่นตลกเป็นลูกคู่ให้ได้ดูแก้มึนหลังจากชิมน้ำผลไม้ไปแล้วเกือบยี่สิบสูตร

กลุ่มที่ห้าคือน้ำสำหรับประเทศจีน ส่วนประกอบที่สำคัญมี สาลี่, บ๊วย, มะนาว และ น้ำผึ้ง กลุ่มนี้น่าสนใจตรงที่ทำน้ำมาให้ได้ชิมสองแบบสองสไตล์ คือแบบหวานธรรมดาและแบบหวานมาก และเมื่อได้ชิมพร้อมน้ำแข็งทำให้ได้รับความสดชื่นเข้ามาเต็มๆ นศ.ที่นำเสนอผลงานบอกผมว่า เค้าแอบผสมเหล้าเถื่อนลงในสองสูตรนี้ด้วย จริงไม่จริงไม่รู้ รู้แต่กลัวกินแลัวตาบอด

กลุ่มสุดท้ายคือกลุ่มที่ทำให้กับประเทศจีน (อีกแล้ว) ทำน้ำที่มีส่วนผสมของ ส้มสควอซ์, กีวีทอง และ ลูกท้อ โดยส่วนตัวไม่เคยทานส้มสควอซ์ และลูกท้อ แต่ด้วยรสชาตของส้มที่โดดเด่น เสริมด้วยกลิ่นหอมของลูกท้อ ทำให้ส่วนผสมนี้หวานกำลังดีและอร่อย

อย่างที่บอกไปแล้วว่าวันนี้ได้ชิมน้ำผลไม้ทั้งหมด 23 สูตรซึ่งได้คัดเลือกมาให้ได้รู้จักกัน 12 สูตร ใช่ว่าที่เหลือจะไม่ดีหรือไม่อร่อย แต่วันนี้ขอคัดแต่ตัวที่มีจุดเด่นสำคัญ (เพราะคนเขียนเหนื่อยมากแล้ว) พอที่จะนำมาแบ่งปันให้คนอื่นๆได้เป็นความรู้กันไปบ้าง ไม่มากก็น้อย เชื่อได้ว่า หากนำเอาสูตรทั้งหมด 23 สูตรไปนำเสนอผู้ผลิตน้ำผลไม้น่าจะเป็นที่น่าสนใจได้ดีทีเดียว การคิดสูตรน้ำใหม่ๆให้เหมาะกับโจทย์ที่ได้รับ นอกจากนักศึกษาจะได้รับความรู้เกี่ยวกับการค้นคว้า หาความรู้เกี่ยวกับประเทศต่างๆแล้ว การนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์และสร้างสรรค์ให้เกิดสิ่งใหม่ ทำให้เกิดสูตรน้ำผลไม้ใหม่ๆได้ถึง 23 แบบ และที่สำคัญอร่อยเกือบทุกกลุ่ม อร่อยจนผมต้องบอกกับกลุ่มสุดท้ายที่นำเสนอในวันนี้ว่า “ผมว่าพวกคุณเลิกทำกราฟฟิกแล้วออกมาทำอาหารขายท่าทางจะรุ่งไม่เบา”

ขอแอบบอกแถมท้ายว่าประสบการณ์ที่ผ่านมานี้เป็นประสบการณ์ที่นอกจากจะเป็นความรู้ที่ได้กับตัวนักศึกษาเองแล้ว ยังได้กลับมาถึงตัวผมที่เป็นอาจารย์ด้วย วันนี้ “I teach you, You teach me” แล้วจริงๆ

เก็บตกจากวิชา Creative Thinking

มุกเก่า แต่เอามาเล่นใหม่.. การบ้านสำหรับนศ.วันนี้คือ ให้ไปหาสินค้า creative ราคาแสนถูกแค่ 60 บาทจากร้าน Daiso ที่มีอยู่ทั่วกรุงเทพฯ งานง่ายๆแบบนี้ แต่ทำให้เราได้รู้ว่า ญี่ปุ่นนี่ช่างคิดจริงๆ ของดีดี สร้างสรรค์สุดสุดอยู่ใกล้ตัวเรา ใครไม่เชื่อลองเข้าไปร้าน Daiso ดูได้ครับ และนี่คือบางส่วนที่ นศ.นำมาให้ดู

อุปกรณ์อย่างแรกคือเครื่องมือช่วยใช้ตะเกียบ สำหรับคนที่ไม่ชำนาญ

อย่างที่สองนี่..​เห็นที่ นศ.ห้อยไว้ที่คอมั้ยครับ? นั่นคือที่เขี่ยบุหรี่แบบพกติดตัว ดีครับ แบบนี้ ไม่ไปทำสกปรกที่อื่น

อันนี้มีทุกงาน… กล่องพลาสติกเก็บกล้วย

อันนี้คือเครื่องมือช่วย “แกะส้ม” เป็นพลาสติกสวมนิ้ว แล้วสามารถเจาะส้ม กรีดให้เป็นรอยได้ง่ายๆ แล้วก็แกะง่ายๆด้วย (ดูรูปขยายด้านล่าง)

นอกจากนี้ยังมีสินค้าที่น่าสนใจอีกมากมายเช่น สบู่อลูมิเนียมที่สามารถดับกลิ่นคาวจากการทำอาหารได้ เพียงแค่ถูสบู่อลูมิเนีียมพร้อมน้ำ, พลาสติกสวมขวดน้ำขนาด 2 ลิตรเพื่อช่วยให้การเทน้ำสะดวกยิ่งขึ้น, ช้อนตักแยมที่คดงอ สามารถเกี่ยวกับขอบขวดได้เมื่อไม่ใช้, และยางลบวิเศษที่สามารถดัดเป็นรูปร่างอะไรก็ได้

มากมายขนาดนี้ คงจะมีการบ้านแบบนี้มาให้ได้ดูกันอีก

ของฝากจากการสอน Creative Thinking

เปิดเทอมได้ไม่กี่อาทิตย์ ผมเริ่มให้การบ้าน นศ. วิชาที่สอนเทอมนี้คือวิชา “ความคิดสร้างสรรค์” หรือ “Creative Thinking” ดังนั้นการบ้านและงานต่างๆที่ให้นศ.ไปนั้น จะต้องเป็นอะไรที่สามารถสร้างจินตนาการให้กับนศ.ได้ (หวังว่างั้น) เอาล่ะ หนึ่งในการบ้านทั้งหมด คือ โจทย์ที่สั่งให้นศ.ไปสมมุติว่าตัวเองเป็น “มด” ลองดูสิว่า ถ้าเราเกิดมาเป็นมด แต่เผอิญเป็นมดที่มีความคิดซักหน่อย เราคิดว่าเราจะทำอะไรดี? จะทำอะไรเพื่อสามารถพัฒนาเผ่าพันธุ์ของเราได้? หรือจะทำอะไรเพื่อให้สามารถรอดพ้นจากศัตรูอันร้ายกาจที่ชอบเข่นฆ่ามดอย่าง “คน” เป็นต้น

นศ.ส่งการบ้านชิ้นนี้ 3 วันล่วงหน้า โดยมีอาจารย์ผู้ช่วยเป็นผู้คัดเลือกให้เหลือแค่ 10 คนที่คิดว่าดีจริงๆ (แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ได้อ่านอีกหลายสิบคนที่เหลือนะ) หลายคนมีความคิดดีดี แต่ว่าวันนี้จะลองยกหนึ่งตัวอย่างมาให้ดูกัน

นศ.คนนี้บอกว่า ถ้าเค้าเป็นมด เค้าจะสร้างรังให้เป็นรูปสิ่งศักดิ์สิทธิ์อะไรซักอย่าง เช่น รูปเทพ เทวดา หรือ พญาครูฑ เนื่องจากมนุษย์มักเชื่อเรื่องราวปาฎิหารย์ สิ่งมหัศจรรย์ และการขอพร ใบ้หวยต่างๆ ดังนั้น ถ้ามนุษย์มาเห็นรังมดที่เป็นรูปสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้ เค้าต้องดูแลรักษาเป็นอย่างดี เผลอๆอาจจะมีการให้ (หรืออาจจะเรียกว่าถวาย) น้ำตาล หรือ ขนม โดยที่มดไม่ต้องไปแอบขโมยมาเหมือนแต่ก่อน หรือถ้ามากไปกว่านั้น อาจจะมีการสร้างศาลอย่างดีที่มีหลังคาเอาไว้กันฝนให้เหล่ามดอย่างเราๆอีกด้วย!!

สิ่งที่ต้องทำเพื่อเป็นการรักษาความขลังน่ะหรอ..​ไม่ยาก เพียงแค่หาวันว่างๆซัก 2 วันในหนึ่งเดือน เรียกเพื่อนมดมาเรียงตัวกันเป็นเลขอะไรก็ได้มั่วๆ เพื่อให้มนุษย์มาเดาเอาเองว่า เลขเหล่านั้นน่าจะออกมาเป็นเลขเด็ดของหวยงวดนี้ได้อย่างไร

เพียงเท่านี้ก็จะตอบโจทย์ได้ทั้งหมดว่า มด จะอยู่อย่างเป็นสุขได้อย่างไรโดยรอดจากการทำร้ายของมนุษย์ จะมีกินตลอดปีได้อย่างไร และจะอยู่อาศัยกันอย่างไรด้วย

เอาจุดอ่อนของศัตรูมาพลิกให้เป็นโอกาส

ของดีมีครีเอทีฟจาก Daiso

โจทย์ล่าสุดในการประลองความสามารถนศ. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี คือการให้นักศึกษาจับกลุ่มกันไปเลือกของสองชิ้นจากร้านค้าที่มีสินค้าครีเอทีฟมากๆในราคาที่ย่อมเยาและตายตัวสุดๆ แค่ 60บาท

และด้านล่างนี่คือผลที่ได้…

ก้อนสี่เหลี่ยมๆ ที่เห็นมีลักษณะคล้ายฟองน้ำ นิ่ม หยุ่น สามารถทำความสะอาดของ ขจัดสิ่งสกปรกที่ติดอยู่ตามเครื่อง computer โทรศัพท์มือถือ ได้ง่ายมากๆ (จนน่าตกใจ) อีกอันคือช้อน เคยมั้ยครับที่เวลาเราใช้ช้อนตักแยม หรือ อาหารในขวดแล้วช้อนมักจะหล่นลงไป ทำเราเลอะเทอะทุกที ช้อนนี้ออกมาแบบให้มีลักษณะโค้งงอ สำหรับไว้เกี่ยวกับขอบขวดโหลหรือกระป๋อง

นศ.กำลังสาธิตอย่างขมักเขม้น

ด้านซ้ายคือสบู่ทำจากโลหะ มีไว้ขจัดกลิ่นคาว ส่วนด้านขวาคือเครื่องมือเจาะกระป๋อง

ด้านซ้ายคือเครื่องมือเปิดกระป๋อง.. เวลาเราเปิดกระป๋องที่แม้จะมีตัวเปิดแบบง่ายๆเหมือนการเปิดกระป๋องโค๊กแล้ว แต่ก็ยังไม่ดีพอสำหรับคุณแม่บ้านที่กลัวเล็บจะเสียเอาเมื่อต้องเปิดกระป๋องแบบนี้บ่อยๆ เครื่องมือนี้สามารถช่วยได้ ส่วนด้านขวาคือยาง ในหนึ่งแพคมีสองชิ้น ไว้สำหรับจับของร้อน ดีตรงที่สามารถสวมใส่ไว้เฉพาะที่นิ้ว ไม่ทำให้เทอะทะ

ด้านซ้ายคือเครื่องนวดหัว ส่วนด้านขวาเป็นพลาสติกคล้ายที่คลุมหัวเวลาอาบน้ำขนาดเล็ก แต่จริงๆแล้วมีไว้สำหรับคลุมอาหารที่เราเปิดแล้ว เช่นพวกอาหารกระป๋องที่เมื่อเปิดแล้วไม่สามารถปิดกลับไปได้อีก เป็นต้น

สาธิตอุปกรณ์สวมกับกุญแจรถยนต์ มีไว้ช่วยส่องไฟยามกลางคืน

นศ.กำลังสาธิตการใช้อุปกรณ์ตัวต่อไป กับสถานที่จริง.. ประตู

ด้านซ้ายคือสิ่งที่ นศ.สาธิตไป (รูปด้านบน) นั่นคืออุปกรณ์ช่วยยันให้ประตูเปิดค้างไว้ (ที่เป็นรูปตัว S) ส่วนรูปตัว A มีไว้กันประตูกระแทกเมื่อปิด

ตัวทางด้านขวาที่ดูแล้วเหมือน………… แต่ไม่ใช่อย่างที่คิดครับ จริงๆมันคือกล่องเก็บกล้วย ป้องกันไม่ให้กล้วยช้ำเวลาเดินทาง

คัตเตอร์ลักษณะเหมือนที่ตัดพิซซ่า วิธีใช้ก็เหมือนกันอย่างนั้นล่ะครับ เจ๋งดี ชอบ

เคยโมโหไหมเวลาเปิดน้ำจากสายยางแล้วเมื่อเราวางมันไว้กับกาละมังแล้วสายยางมันชอบเด้งออกมา นี่คือคำตอบ.. พลาสติกนี้ช่วยล็อคสายยางเราให้ยึดติดอยู่กับกาละมัง

สุดท้าย ด้านซ้ายคืออุปกรณ์ช่วยจับของร้อน ทำหน้าที่เหมือนตัวด้านบน เพียงแค่หน้าตาและสีไม่เหมือนกัน ส่วนของทางด้านขวาคือหลอดพร้อมฝาปิด มีไว้สำหรับเวลาที่เราซื้อน้ำเปล่ามาขวดหนึ่งแล้วอยากจะใช้หลอด เราสามารถเอาไอ้เจ้าฝาพร้อมหลอดตัวนี้ไปแทนที่ฝาเดิมได้ อย่างไรก็ตาม ตอนที่นศ.ได้ทำการทดสอบกับขวดน้ำ Crystal บ้านเรา พบว่าฝาขวดมันไม่พอดี