Home » Class / Training » Recent Articles:

สิ่งที่ได้รับจากการจัด workshop “Design Communication”

November 25, 2013 Class / Training Comments

การเตรียมตัวจัด workshop ที่ว่าเกร็งและตื่นเต้น (http://www.blog72.net/2013/11/08/design-communication-workshop/) เนื่องจากผู้ฟังแต่ละคนที่มาฟังนั้นไม่ธรรมดาเลยนั้น ว่าเครียดแล้ว..

แต่การได้บรรยายจริงในช่วงเช้านั้นเครียดกว่า ถึงกับต้องกิน Tylenole ไป 2 เม็ดช่วงพักเที่ยง

แม้จะผ่านการบรรยายมาหลายเวที แต่ทุกครั้งเป็นการบรรยายที่มีคนเชิญไปบรรยาย ไม่เหมือนกับครั้งนี้ที่เราจัดเอง

หลังจากจบงานไปแล้ว feedback ที่ได้รับจากคนที่มาฟังนั้นดีเกินคาด การให้ความร่วมมือในการจัดกิจกรรม workshop และ output ที่ได้รับจากผู้ฟังทุกคนเป็นสิ่งที่เกิดความคาดหมายจริงๆ

โดยส่ิงที่ได้รับจากการบรรยายครั้งนี้คือ..

1. ทุกคนล้วนมีประสบการณ์ และ มีปัญหาในการสื่อสารมาแล้วทั้งนั้น จริงๆคราวหน้า น่าจะจัดให้ออกมาระบายความในใจกันก่อนซักคนละ 5นาที

2. การบรรยายโดยมีคุณโอ๋ ซึ่งถือเป็น inside จากฝั่งของลูกค้ามาพูดเองเลยนั้น เหมือนเป็นกระจกที่สะท้อนออกมาได้ชัดมาก ว่าสิ่งที่เราทำกันอยู่ทุกวันนี้มันถูก ผิด หรือไม่อย่างไร

3. หลายคนชอบฟัง case study อ่านจากใบแสดงความคิดเห็น พบว่าหลายคนอยากฟัง case stydy มากกว่านี้

4. ทั้งๆที่ช่วงหลังพยายามเร่งแล้ว (ถึงกับกด slide เรื่องของ Pixar ที่ใช้เวลาเตรียมงาน 3 วัน ไปอย่างเร็วๆ)  งานนี้เวลาไม่พอ จากเดิมที่คิดว่าเวลา 1 วันจะมากเกินไป แต่ไปๆมาๆกลับเกินเวลามา 1 ชม. (มี 1 complain ว่าอยากให้รักษาเวลาด้วย T_T)

5. หลายคนชอบทำ workshop, ช่วงที่ปล่อยเวลาให้ทำ workshop ทุกคนมี focus มากๆ

ถ้าจะจัดคราวหน้า คงต้องพัฒนาเรื่องเนื้อหา content และการคุมเวลาให้ทำ workshop กันได้นาน บ่มความคิดกันให้สะใจ.. เพิ่ม case study และเรื่องขำขัน (มั้ย) สุดท้ายเพื่อให้เวลาเริ่ม และ จบ ลงได้พอดิบพอดี

** ขอบคุณรูปภาพส่วนหนึ่งโดย I-Deary
** ขอบคุณ คุณโอ๋ คุณโจ้ คุณเอ้ สำหรับการช่วยงาน + น้องจูนสำหรับ graphics + ทีม marketing rgb72 สำหรับ input ขอบคุณมากๆ
** ขอบคุณ Launchpad, Vincent, Sammy, แป้ง
** ขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ ทุกคนที่ให้การสนับสนุน การคำปรึกษาที่ดีมากๆ (ต้องขออภัยด้วยนะครับ list รายชื่อกันไม่หวัดไม่ไหว)
** ขอบคุณครอบครัวนะครับ ที่ให้กำลังใจกันสุดๆ
*** นี่เว่อร์จริงๆ ทำยังกับไปจัดอะไรยิ่งใหญ่ซะขนาดนั้นนนนนน!! *** 

บรรยายเรื่อง Online Marketing ในวันตรุษจีน

(วันจันทร์ 23 มกราคม 2555)

ช่วงนี้เป็นช่วงเทศกาลตรุษจีน

วันเสาร์เป็นวันจ่าย อาทิตย์วันไหว้ และวันจันทร์คือวันเที่ยว

ที่ผ่านมาผมไม่ค่อยได้เที่ยววันเที่ยวเท่าไร่ เนื่องด้วยเกรงว่าเที่ยวแล้วปีต่อไปจะว่างไม่มีงานทำ

ปีนี้เลยว่าจะทำงานตามปกติซะหน่อย

เมื่อวานวันจ่าย แต่ผมต้องไปบรรยาย ที่บริษัท Comax บริษัททำหมึกพิมพ์ที่ไปถ่ายรูปเป็น presenter ให้นั่นล่ะ

ออกจากบ้านประมาณ 8:30 หลังจากเสร็จภาระกิจไหว้เจ้าตรุษจีน (ซึ่งผมไหว้ล่วงหน้าชาวบ้านไปก่อนหนึ่งวัน) แม้ว่าเหลือเวลาแค่ครึ่งชม. แต่ก็ไม่อยากจะเชื่อว่า การเดินทางในวันเสาร์จากพัฒนาการ ไป ประชาชื่นนั้น ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชม.

ผมไปถึงประมาณ 8:50 ทีแรกเข้าใจว่าไปก่อนเวลา เลยแวะหาอะไรรองท้องก่อน เกรงว่าหากไปพูดแล้วท้องร้องเสียงดังจะพาดูไม่งาม

แวะทำธุระเสร็จเรียบร้อย ปรากฎว่า ไปถึงที่บริษัทเวลา 9:10 (นัดไว้ 9:00)

บริษัทนี้อยู่ในซอยแคบ แต่พอเข้ามาด้านในกลับมีพื้นที่จำนวนมาก และตึกอีกหลายตึก

ยังไม่ทันที่จะเดินออกจากรถ ผมก็สังเกตเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนรอผมอยู่ที่หน้ารถ

ผู้หญิงคนนั้น เดินพาผมเข้าไปด้านใน หากาแฟ และ น้ำเย็นให้ผมทานแล้วพูดว่า

“ทุกคนนั่งรอเตรียมพร้อมกันหมดแล้วค่ะ”

เอ่อ… ยอมรับว่าตกใจมาก! แต่ไม่เป็นไร ผมคิด

ผมเดินผลักประตูเข้าไป พบว่า ห้องหลังประตูบานนี้เป็นห้องที่ใหญ่มาก ผู้เข้าฟังการบรรยายพร้อมแล้วจริงๆอย่างที่ผู้หญิงคนข้างหน้าพูด

วันนี้ผู้ฟังมีประมาณ 30 คนเห็นจะได้ ห้องใหญ่มาก

ไปถึงก็รีบ set up แล้วก็รีบๆ เริ่มบรรยาย

การรีบๆก็ทำให้การบรรยายค่อนข้าง ล่ก

ช่วงสามสี่สไลด์แรกจึงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น พูดอย่างเร็วๆ

ลืมบอกไปว่า ผมไปบรรยายเรื่อง Online Marketing 101 พูดสรุปให้ลูกค้าได้ฟังในเรื่องพื้นฐานที่เค้าควรรู้ เช่น การทำการตลาดบน Social Network, Search Engine, blog, webboard ต่างๆเล่านี้เป็นต้น รวมถึงสิ่งที่กำลังมาในปีนี้

มันคือการบรรยายให้ผู้ฟังได้เห็นภาพรวมว่า Online Marketing ในปัจจุบันเป็นอย่างไร และเราในฐานะเจ้าของสินค้า เราควรวางแผนในการทำการตลาดทางออนไลน์นี้ได้อย่างไร

สนุกดีครับ

บรรยายไป สามชั่วโมงเต็ม พยายามวัดดูความน่าสนใจในการพูดของตนเอง พบว่า การบรรยายเรื่องราวที่มีศัพท์เทคนิคมาก แต่มีคนแอบสัปหงกแค่คนเดียวก็คิดว่าดีมากพอควร

แปลว่ามุกตลกผมน่าจะพอใช้ได้

Slide หนึ่ง จากทั้งหมดของการบรรยาย ที่ Comax

สไลด์กว่า 40 หน้า สร้างความสนุกและเพิ่มความเข้าใจให้กับคนดูได้ดีเป็นอย่างมาก แต่เข้าใจว่า ส่วนหนึ่งที่คนสนใจฟังเพราะ เดี๋ยวนี้เรื่องของ ออนไลน์มันเป็นเรื่องใกล้ตัวมากๆ ดังนั้นจึงไม่แปลก หากเค้าจะได้รู้ข้อมูลที่น่าตกใจ หรือน่าสนุกเกี่ยวกับโลกออนไลน์ในอีกมุมหนึ่ง

การได้บรรยายทุกครั้งทำให้รู้สึกสนุกทุกครั้ง

Slide หนึ่ง จากทั้งหมดของการบรรยาย ที่ Comax

Slide หนึ่ง จากทั้งหมดของการบรรยาย ที่ Comax

จบการบรรยายออกมา ได้ไปรับประทานอาหารกับผู้บริหารบริษัทหนึ่งมื้อ แต่ระหว่างรับประทานอาหารนี่สิ

ผมได้รับข้อความเข้ามาทาง “LINE” จาก น้องที่ออฟฟิส

“โอ..” ดีไซน์เนอร์ที่บริษัท chat ผ่าน LINE พร้อมแนบรูปมาด้วยว่า

“นี่ใครเอ่ยยยย…”

ผมก้มลงไปมองภาพเล็กๆ แล้วพบกับภาพที่ดูคุ้นตา

ผมกดโหลดรูปลงมา หวังว่าจะได้เห็นภาพที่ใหญ่และชัดกว่านี้ เพื่อหาคำตอบว่า “นี่ใครเอ่ย!??”

.. นะ นะ นั่นมันรูปผม !!

ผมตกใจมากเมื่อได้เห็นรูปตัวเอง ภาพของผมในเหตุการณ์เมื่อสักครู่นี้ เมื่อผมกำลังบรรยาย

ผม งง พร้อมกับ ตกใจ ทำไมโอถึงมีรูปผมได้ เค้าเข้าไปถ่ายเมื่อไร่? ได้อย่างไร? ไปแอบอยู่ตรงไหนทำไมไม่เห็น?

เพื่อคลายความสงสัย ผมถามโอ แต่สุดท้ายโอ chat กลับมาบอกว่า

“อ่อ นั่นเพื่อนผมเองครับ”

โอ้วววว.. โล่งออก แม้จะไม่ใช่โอที่เป็นคนถ่ายรูป แต่เพื่อนของโอก็ทำให้รู้ว่า

โลกนี้มันช่างเล็กจริงๆ

 

ของดีมีครีเอทีฟจาก Daiso

โจทย์ล่าสุดในการประลองความสามารถนศ. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี คือการให้นักศึกษาจับกลุ่มกันไปเลือกของสองชิ้นจากร้านค้าที่มีสินค้าครีเอทีฟมากๆในราคาที่ย่อมเยาและตายตัวสุดๆ แค่ 60บาท

และด้านล่างนี่คือผลที่ได้…

daiso

ก้อนสี่เหลี่ยมๆ ที่เห็นมีลักษณะคล้ายฟองน้ำ นิ่ม หยุ่น สามารถทำความสะอาดของ ขจัดสิ่งสกปรกที่ติดอยู่ตามเครื่อง computer โทรศัพท์มือถือ ได้ง่ายมากๆ (จนน่าตกใจ) อีกอันคือช้อน เคยมั้ยครับที่เวลาเราใช้ช้อนตักแยม หรือ อาหารในขวดแล้วช้อนมักจะหล่นลงไป ทำเราเลอะเทอะทุกที ช้อนนี้ออกมาแบบให้มีลักษณะโค้งงอ สำหรับไว้เกี่ยวกับขอบขวดโหลหรือกระป๋อง

นศ.กำลังสาธิตอย่างขมักเขม้น

ด้านซ้ายคือสบู่ทำจากโลหะ มีไว้ขจัดกลิ่นคาว ส่วนด้านขวาคือเครื่องมือเจาะกระป๋อง

ด้านซ้ายคือเครื่องมือเปิดกระป๋อง.. เวลาเราเปิดกระป๋องที่แม้จะมีตัวเปิดแบบง่ายๆเหมือนการเปิดกระป๋องโค๊กแล้ว แต่ก็ยังไม่ดีพอสำหรับคุณแม่บ้านที่กลัวเล็บจะเสียเอาเมื่อต้องเปิดกระป๋องแบบนี้บ่อยๆ เครื่องมือนี้สามารถช่วยได้ ส่วนด้านขวาคือยาง ในหนึ่งแพคมีสองชิ้น ไว้สำหรับจับของร้อน ดีตรงที่สามารถสวมใส่ไว้เฉพาะที่นิ้ว ไม่ทำให้เทอะทะ

ด้านซ้ายคือเครื่องนวดหัว ส่วนด้านขวาเป็นพลาสติกคล้ายที่คลุมหัวเวลาอาบน้ำขนาดเล็ก แต่จริงๆแล้วมีไว้สำหรับคลุมอาหารที่เราเปิดแล้ว เช่นพวกอาหารกระป๋องที่เมื่อเปิดแล้วไม่สามารถปิดกลับไปได้อีก เป็นต้น

สาธิตอุปกรณ์สวมกับกุญแจรถยนต์ มีไว้ช่วยส่องไฟยามกลางคืน

นศ.กำลังสาธิตการใช้อุปกรณ์ตัวต่อไป กับสถานที่จริง.. ประตู

ด้านซ้ายคือสิ่งที่ นศ.สาธิตไป (รูปด้านบน) นั่นคืออุปกรณ์ช่วยยันให้ประตูเปิดค้างไว้ (ที่เป็นรูปตัว S) ส่วนรูปตัว A มีไว้กันประตูกระแทกเมื่อปิด

ตัวทางด้านขวาที่ดูแล้วเหมือน………… แต่ไม่ใช่อย่างที่คิดครับ จริงๆมันคือกล่องเก็บกล้วย ป้องกันไม่ให้กล้วยช้ำเวลาเดินทาง

คัตเตอร์ลักษณะเหมือนที่ตัดพิซซ่า วิธีใช้ก็เหมือนกันอย่างนั้นล่ะครับ เจ๋งดี ชอบ

เคยโมโหไหมเวลาเปิดน้ำจากสายยางแล้วเมื่อเราวางมันไว้กับกาละมังแล้วสายยางมันชอบเด้งออกมา นี่คือคำตอบ.. พลาสติกนี้ช่วยล็อคสายยางเราให้ยึดติดอยู่กับกาละมัง

สุดท้าย ด้านซ้ายคืออุปกรณ์ช่วยจับของร้อน ทำหน้าที่เหมือนตัวด้านบน เพียงแค่หน้าตาและสีไม่เหมือนกัน ส่วนของทางด้านขวาคือหลอดพร้อมฝาปิด มีไว้สำหรับเวลาที่เราซื้อน้ำเปล่ามาขวดหนึ่งแล้วอยากจะใช้หลอด เราสามารถเอาไอ้เจ้าฝาพร้อมหลอดตัวนี้ไปแทนที่ฝาเดิมได้ อย่างไรก็ตาม ตอนที่นศ.ได้ทำการทดสอบกับขวดน้ำ Crystal บ้านเรา พบว่าฝาขวดมันไม่พอดี

>Creative Thinking ทดลองผสม “นม” สร้างสูตรใหม่

November 22, 2009 Class / Training Comments

>วันนี้สอนนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยธัญบุรีเรื่อง creative thinking โดยมีโจทย์ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วว่า ให้นศ.ไปหาทดลองหาสูตรการทำเครื่องดื่มใหม่ๆ ที่ไม่เคยมีมาก่อนในประเทศไทย โดยให้มีส่วนผสมหลักคือ “นม”

ใครที่ได้อ่าน blog72 บ่อยๆ อาจจะเคยได้เห็นว่าผมเคยให้ นศ.อยู่ปีหนึ่งได้ทดลองคิดสูตรขึ้นมาใหม่สำหรับการผสมน้ำผลไม้สองชนิดให้ได้รสชาติใหม่ โดย key หลักคือให้น้ำที่ผสมมานั้นต้องเหมาะสมกับประเทศที่ตนจับฉลากได้ เช่น อิตาลี บราซิล เป็นต้น

คราวนี้ก็เช่นกัน

แต่ดีกว่าเดิมตรงที่มีแค่ 6 กลุ่มเท่านั้น ความเสี่ยงที่จะท้องเสียจึงมีน้อยลง

กลุ่มแรกของวันนี้มาด้วย “นม + เก๊กฮวย”
สีไม่ได้เหลืองอย่างที่คิดไว้ทีแรก แถมรสชาตก็หวานหอมใช้ได้ นม + เก๊กฮวย นี้ถือว่าสอบผ่าน

กลุ่มที่สองคือ “นม + ฝรั่ง + สัปปะรด”
รสชาตออกมาเหมือนยาคู้ เปรี้ยวๆ หวานๆ แต่รวมๆแล้วเหมือนว่ารสชาตของฝรั่งจะนำออกมาอย่างชัดเจนมากๆ จะอธิบายง่ายๆก็จะเหมือนกินน้ำฝรั่ง แต่ว่ามีความมัน หนัก ของนมเข้ามาผสมอยู่ด้วย

กลุ่มที่สาม มาด้วย “นม + แคนตาลู๊ป”
ก่อนจะดื่ม กลิ่นของแคนตาลู๊ปก็ลอยมาเตะจมูกอย่างแรง หอมมากๆ พอได้ทาน รสชาตก็ดีใช้ได้ มีหวานนิดๆ อย่างไรก็ตาม กลุ่มนี้มีการใส่ coco crunch เป็น topping ซึ่งเหมือนว่าจะดูดี แต่กลับกลายเป็นทำให้มีหน้าตาดูแปลกประหลาดไม่น่ากิน และเมื่อ coco crunch เจอนม coco crunch ก็ละลายออกมาเป็นสีออกน้ำตาลๆ ดูแปลกๆ สรุปแล้วคือจริงๆดีอยู่แล้ว แต่มี coco crunch เข้ามาทำให้ตัวผลิตภัณฑ์เสียไปพอสมควร

กลุ่มที่สี่ คือ “นม + โคโรฟีล”
นศ.บอกว่า ต้องการให้ได้สารอาหาร ดังนั้นเอาเลยเอาผงโคโรฟีลมาผสม สีเขียวดูใช้ได้ รสชาติเหมือนนมปกติแต่เหมือนมีกลิ่นของอะไรซักอย่าง พอได้ชิมแล้วรู้สึกเหมือนรสชาตอาหารอะไรซักอย่างไม่แน่ใจ จนกระทั่งมีนศ.คนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า รสชาตเหมือน “ข้ามต้มมัด” เลยทำให้คิดไปด้วยว่า “เออว่ะ เหมือนจริงๆ”

กลุ่มที่ห้า “นม + น้ำตาลสด”
ผมชอบกินน้ำตาลสด การเอานมมาผสมน้ำตาลสดจึงอร่อยไม่เบา ด้วยความหวาน และ หอมของน้ำตาลสด ทำให้นมรสชาตนี้อร่อยพอสมควร กินๆไปแล้วนึกได้ว่า ถ้ามีซาหริ่ม หรือ ทับทิมกรอบมาร่วมด้วย ก็จะอร่อยมาก

กลุ่มที่หก “นม + กล้วย”
จริงๆ โจทย์คราวนี้ผมได้แรงบันดาลใจมาจากการที่ได้ไปกินนมผสมกล้วยที่ เกาหลี ซึ่งอร่อยมาก แล้วก็ไม่พลาด มีนศ.ทำนมผสมกล้วยมาด้วยจริงๆ แต่ว่าเป็น นม + กล้วย ปั่น เค้าใช้กล้วยหอมมาทำ พอได้ชิมแล้วรู้สึกว่า ความฝาดของกล้วยนำมาเลย สำหรับรสชาตนั้นก็พอจะเหมือนกับที่ผมเคยได้กินมา แต่ของนศ.จะออกจืดหน่อย อาจจะเป็นเพราะการที่ได้นำไปผสมกับน้ำแข็งแล้วปั่น ทำให้ความเข้มข้นลดลง

สรุปแล้วกิจกรรมในวันนี้สนุกดี ได้ให้นศ.ได้ทดลองหาอะไรใหม่ๆ ส่วนเราเองก็ได้เห็นไอเดียใหม่ๆ ทำให้รู้ว่าจริงๆแล้วยังมีอะไรที่น่าสนใจอีกตั้งมากมาย และที่สำคัญจบงานวันนี้ ผมไม่ท้องเสียครับ


รวมภาพถ่ายนมรสชาตต่างๆ


ตัวแทนกลุ่มออกมาดื่มนมของตัวเองด้วยท่าทางที่สดชื่นนนนนน… สุด สุด

Search This Site:



rgb72 on Facebook

คำศัพท์ Internet วันละคำ

ai (คำที่เกี่ยวข้อง: Adobe, Illustrator)
– ประเภทของไฟล์ที่สร้างโดยโปรแกรม Adobe Illustrator โดยภาพที่ได้นั้นจะเป็นภาพประเภท vector หรือภาพ graphic ประเภทภาพวาด และลายเส้น
— WEB101 by rgb72

72's Friends

Useful Links

rgb72


being72 คือหนังสือที่รวบรวมเรื่องราวความเป็น rgb72 บริษัทออกแบบเว็บไซต์ ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน โดยจัดทำเนื่องในโอกาสครบรอบ 10ปี

+ บทความจากผู้เขียน
+ ตอนที่1: Pre-rgb72 / ทำงานกับ Martha Stewart
+ ตอนที่2: Pre-rgb72 / Arcadian
+ ตอนที่3: Pre-rgb72 / ewit
+ ตอนที่4: เริ่มต้นอย่างเงียบๆ
+ ตอนที่5: Generation 1 (ยุคที่1:บุกเบิก) / เริ่มต้นที่ศูนย์
+ ตอนที่6: โทร โทร โทร...
+ ตอนที่7: นามบัตร
+ ตอนที่8: หนังสือพิมพ์และโทรทัศน์
+ ตอนที่9: MATCHING STUDIO
+ ตอนที่10: มีเงินที่ไหน ให้ไปที่นั่น
+ ตอนที่11: พนักงานคนแรก
+ ตอนที่12: ภาพแทรก ออฟฟิสที่สองของ rgb72
+ ตอนที่13: เพื่อนจาก ewit
+ ตอนที่14: GettyImages ฟ้องจริง ถึงจริง
+ ตอนที่15: เว็บไซต์ที่ทำแบบมากที่สุด
+ ตอนที่16: ความฝันที่ 1 พบชื่อลูกค้าทุกๆ ห้านาทีที่ขับรถ
+ ตอนที่17: สมุย.. สร้างเสร็จได้ในวันเดียว
+ ตอนที่18: ขึ้นศาล.. มันไม่สนุก
+ ตอนที่19: นักธุรกิจต่างชาติ
+ ตอนที่20: ความฝันที่ 2 เที่ยวต่างประเทศ
+ ตอนที่21: Super AE
+ ตอนที่22: สินบน
+ ตอนที่23: ผู้หญิงที่ผมไม่รับ
+ ตอนที่24: งานที่คุณไม่ได้ดู
+ ตอนที่25: นักออกแบบ
+ ตอนที่26: คู่แข่งที่รัก
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 1/2
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 2/2
+ ตอนแทรก: หาาา?... อะไรนะ!!??
+ ตอนที่28: ยิ่งให้... ยิ่งได้
+ ตอนที่ 29: Wall of Frames
+ ตอนที่ 30: ผี 72
+ ตอนที่ 31: เพื่อนจากตะวันออกกลาง
+ ตอนที่ 32: Photography
+ ตอนที่ 33: Too Far from the Dream





Recent Comments

Powered by Disqus