Home » photography » Recent Articles:

จัดอันดับ 5 apps ที่ใช้บ่อยที่สุด ที่ชอบที่สุดในรอบปี (ยกเว้น facebook, LINE, และ โทรศัพท์)

January 2, 2014 App Dev & Reviews Comments

ครบรอบปี ใช้แอพกันมาทั้งหมดกี่ตัวแล้วครับ จำได้รึเปล่า?

อยากรู้ต้องกดที่เมนู “Purchased” (สำหรับ iPhone เมนูนี้จะซ่อนอยู่ในเมนู Update) สำหรับผมมากมายนับไม่ถ้วนครับ

เลยคิดว่าจะเอามาจัดอันดับกันซักหน่อย แต่ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า ผมเป็นคนไม่เล่นเกม ดังนั้น ใน TOP 5 นี้จะขอตัดแอพในหมวดเกมออกไปเลยนะครับ

1. Mailbox

แอพประหลาดที่ไม่ได้ให้เราใช้งานได้เลยหลังจากโหลดเสร็จแล้ว แอพที่ต้องให้คนต่อคิวรอเป็นหลายแสนคิวเพื่อให้ได้ใช้ บ้างก็บอกว่าเป็นการตลาดบ้าง บ้างก็บอกว่าตัวเลขคิวที่เห็นเป็นแสนนั้นเป็นเลขปลอมบ้าง แต่เอาเถอะครับ ตอนนี้ Mailbox คือ แอพ ที่ใช้บ่อยสุดที่ชอบที่สุดในรอบปี

Mailbox สามารถ sync กับ Google Mail ได้ครับ และวิธีการใช้งานก็ง่ายมาก แค่ swipe ซ้าย หรือ ขวา ก็สามารถจัดการกับอีเมลนั้นๆได้แล้ว ทำให้การอ่านเมล เช็คเมล และกำจัดเมล junk ที่ไม่ต้องการสามารถทำได้เร็วมากๆ สะดวกจริงๆ Highly Recommended

2. Sunrise

sunrise app

แอพ Calendar ที่ใช้ง่าย สะดวก User Interface ไม่งงเลย นอกจากแอพนี้จะ sync data กับ Google Calendar ได้แล้ว ยัง sync กับ Facebook ได้ด้วย ทำให้เราสามารถรู้ได้ว่า วันนี้เป็นวันเกิดใคร หรือ มีคนมา Invite เราไปงานไหนผ่านทาง facebook บ้าง

Features เจ๋งๆ ที่ซ่อนอยู่ก็มีอีกมาก เช่น เพียงพิมพ์ “12pm tomorrow have Lunch with Geng at Siam Paragon” แค่นี้ระบบจะบันทึกลงปฎิทินได้ถูกต้องถูกเวลาโดยอัตโนมัติ!

3. VSCOcam

vsco app

แอพนี้เป็นแอพ hot ที่สุดในช่วงไตรมาสหลังสุดของ 2013 ที่ผ่านมาเลย พัฒนาโดยบริษัททำ filter ที่เจ๋งที่สุดบน Desktop photography แต่วันนี้มาทำแอพ ลง iPhone ด้วยความสวยงามของ filter ที่มี บวกกับ in-app-purchase ที่มี filter ที่เจ๋งกว่าตัวแถมมาให้อีกเพียบ ทำให้แอพนี้เป็นสุดยอดของการแต่งภาพบนมือถือ ทำให้ภาพที่ถ่ายมาแล้วดู professional มาก ^^

4. LiveScore Addicts

livescore app

แอพดูตารางบอล ดูผลบอล และดูเวลาการแข่งขัน เป็นแอพที่ใช้ง่าย มี interface สบายตา ขณะที่ข้อมูลก็ยังให้ไม่น้อยเลยทีเดียว มี video clip ดูย้อนหลังเฉพาะไฮไลท์ได้ มี set favorite ทีมที่เราชอบได้ และมีตั้งเตือนก่อนบอลจะแข่ง และเตือนที่บอลเข้าตาข่ายเรียบร้อยแล้วด้วย!

5. SKY.FM

skyfm

เป็นแอพที่เพิ่งจะมาติดใจเอาปลายปีนี้เช่นกัน แอพวิทยุสำหรับฟังเพลง ฟังฟรีก็ได้ หรือจะฟังเสียเงินก็จะได้คุณภาพเสียงดีกว่าเดิมหลายเท่า แอพนี้มีเพลงให้เลือกหลายแนว เปิดฟังได้ทั้งวัน ทุกวัน ไม่ต้อง worry เรื่องโฆษณา

**แถม Day One

แอพสำหรับจดบันทึก diary คงไม่มี แอพไหนถูกพูดถึงมากกว่า แอพนี้อีกแล้ว ส่วนตัวเลยเลิกใช้ไปช่วงหนึ่งเพราะไม่มี feature ให้ใส่รูปเข้าไปได้ แต่ตอนนี้มีแล้ว เมื่อสามารถใส่รูปได้แล้วคราวนี้เราก็จะสามารถบันทึกความทรงจำของเราเข้าไปได้ “เห็นภาพ” มากขึ้น ง่ายขึ้น

ถ่ายภาพดี ไม่เน้นวิวสวย ไม่เน้นมุมกล้อง ความคิดสร้างสรรค์ล้วนๆ.. งานจาก Jason Lee

เป้าหมายหลักของการถ่ายภาพคือการที่จะให้ได้มาซึ่งภาพที่สวยที่สุด ดีที่สุด เจ๋งที่สุด

แต่ภาพที่สวยที่สุด ดีที่สุดคืออะไร? เอาอะไรมาเป็นตัววัด?

หลายครั้งที่เราไม่สามารถจะบอกได้ว่า สิ่งที่เราทำ ภาพที่เราถ่าย หรืองานที่เราออกแบบนั้น “สวย” หรือไม่ นั่นเป็นเพราะความสวยที่ว่านั้น ขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ละคน

ถ้าบังเอิญคุณเป็นคนถ่ายรูปที่ไม่เคยได้ออกไปพบโลกภายนอก ไม่เคยเห็นงานดีดี เส้นวัดความสวยงามของคุณอาจจะอยู่ต่ำกว่าคนที่เห็นงานมามากมาย

แน่นอนว่า คนที่มองบ้านสังกะสีอยู่ทุกวันๆ วันหนึ่งเห็นตึกแถวสองชั้น ก็จะบอกว่า ตึกแถวสองชั้นนั้นสวยเหลือเกิน

แต่หากอีกคนชอบเดินทางไปทั่ว เค้าอาจจะมองเห็นตึกแถวสองชั้นเป็นเรื่องธรรมดา และมองตึกออฟฟิสขนาดใหญ่ ดีไซน์สวยๆ เป็นเรื่องที่น่าทึ่งกว่า

พูดง่ายๆก็คือ คนที่เห็นอะไรมามากกว่า พบอะไรมากกว่า ก็จะมีมุมมองที่กว้างกว่า และอาจมีมาตรฐานความสวยที่สูงกว่า

สิ่งที่เราเห็น คือสิ่งที่เราจะสามารถนำมันออกมาใช้ได้ หรือ More Input More Output นั่นเอง

จะทำกับข้าวซักมื้อ ถ้าในตู้เย็นเรามีของอยู่ไม่กี่อย่าง เราก็จะทำกับข้าวได้น้อยกว่าคนที่มีของอยู่ในตู้เย็นเป็นสิบ

ทุกวันนี้ เวลาเพื่อนๆของคุณไปเที่ยว คุณอาจจะได้เห็นภาพถ่ายสวยๆ ที่เพื่อนของคุณ ผู้มากด้วยฝีมือถ่ายมาอวดกัน

แต่เคยรู้สึกมั้ยครับว่า ทำไมบางครั้ง ภาพสวยๆที่เพื่อนเราถ่ายกันมา มันกลับเหมือนกับโปสการ์ดที่ขายกันตามข้างทาง หรือ ร้านขายของที่ระลึกไม่ผิดเพี้ยน

นั่นน่าจะเป็นเพราะ สิ่งที่เค้าเห็น (โปสการ์ด) นั้นเป็นสิ่งที่สวยมากแล้ว และการถ่ายภาพให้ได้เช่นนั้น ถือเป็นเรื่องสุดยอด ซึ่งมันก็ไม่แปลก เพราะภาพเหล่านั้น มันก็สุดยอดจริงๆ เค้าถึงขายกันได้เป็นเวลานาน ไปดูแหลมพรหมเทพ ที่ภูเก็ต ภาพโปสการ์ดที่ซื้อมาก็มุมเดิม คนซื้อไม่ว่าจะกี่ยุค กี่สมัยก็ภาพเดิม

แต่สิ่งที่น่าเสียดายจากการถ่ายรูปตามแบบของคนอื่นคือความสามารถในการ “ประยุกต์” และ “มุมมอง” ใหม่ๆ

นั่นแปลว่า ไม่ว่าเค้าจะถ่ายได้ “เหมือน” หรือ “สวย” เพียงใด เค้าก็ยังเป็นแค่ “ผู้ตาม” เท่านั้น

ไม่ผิดหรอก หากเราจะ “ลอกมุม” เพื่อการเรียนรู้ เพราะงาน creative ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น การถ่ายภาพ, การออกแบบ, การวาดภาพ, การเล่นดนตรี หรือการแต่งเพลง เหล่ามืออาชีพทั้งหลายต่างเคยผ่านประสบการณ์การลอกมาแล้วทั้งนั้น   เพราะสิ่งที่เราค้นพบจากการลอกคือ การเรียนรู้จากผู้ที่เก่งกว่าเป็นทางลัดให้เราเรียนรู้ได้เร็วขึ้น เก่งให้ทันเค้า

เพียงแค่ไม่ได้เหนือเค้า

การที่เราจะเก่งให้ได้เหนือใคร เราต้องไม่ตามใคร

ถ้าคุณถ่ายแหลมพรหมเทพได้ภาพออกมาเหมือนโปสการ์ดแล้ว ใครเล่าจะอยากจะซื้องานคุณ งานคุณมีอะไรที่แตกต่างชวนให้หลงไหลงั้นหรือ?

ทั้งหมดที่ว่ามาเป็นแค่ส่วนหนึ่งของการได้มาซึ่งภาพสวย ภาพที่โดดเด่น เป็นเอกลักษณ ซึ่งนั่นยังไม่พูดถึง อุปกรณ์ยอดเยี่ยม ที่นักถ่ายภาพทุกคนต้องมี และ “โอกาส” ที่คุณได้จะเดินทาง ได้เปิดโลก หรือได้งานที่ท้าทายมากพอที่จะให้คุณได้ค้นหาสิ่งใหม่ๆ

ผมบังเอิญได้เห็นภาพถ่ายของช่างภาพคนหนึ่งที่ไม่ได้เน้นการถ่ายภาพไปที่วิวทิวทัศน์ บรรยกาศ ธรรมชาติ หรือ แฟชั่นเสื้อผ้าสวยๆ

การถ่ายภาพของเค้าเน้นไปที่ “ฝีมือการถ่ายภาพ” และ “ความคิด”

“เจสัน ลี” คือคนที่ผมพูดถึง

ภาพถ่ายที่เหมือนจะถ่ายกันเองในบ้าน โดยมีนางแบบเป็นลูกสาวทั้งสอง แต่ภาพเต็มไปด้วยความคิด คอนเซ็บ ไอเดีย

ทิ้งท้ายไว้ด้วยภาพจาก เจสัน ลี ให้เป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจ แรงกระตุ้น สำหรับคนถ่ายภาพ

ในฐานะของคนชอบดูภาพคนหนึ่ง ^^

** ติดตามงานของ เจสัน ลี ต่อได้ที่ http://www.flickr.com/photos/jwlphotography/
*** ดูเบื้องหลังการถ่ายภาพของ เจสัน ลี ได้ที่ http://www.mymodernmet.com/profiles/blogs/how-the-kids-caught-santa-8
**** 10 เคล็ดลับในการถ่ายภาพเด็กให้ครีเอทีฟ http://www.mymodernmet.com/profiles/blogs/met-exclusive-jason-lees-10 

 

National Geographic’s Photography Contest 2010

November 29, 2010 ทั่วๆไป Comments

อีกครั้งกับการจัดประกวดภาพถ่ายประจำปี โดย National Geographic ที่เพิ่งจะหมดเขตไปเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายนที่ผ่านมา โดยมีระยะเวลาให้คนทั่วไปได้ส่งผลงานเข้ามาได้ทั้งหมด 8 สัปดาห์ ภาพที่ส่งเข้ามามีหลากหลายสาขาไม่ว่าจะเป็นภาพ คน, สัตว์, สถานที่ แต่ละภาพต้องบอกว่า สุดยอดจริงๆ วันนี้จึงได้ดึงมาซัก 5 ภาพ ลองเอามาให้ดูกัน

สำหรับใครที่อยากจะดูเต็มๆ นอกจาก National Geographic จะรวบรวมมาให้เราได้ดูแล้ว ยังจะมีให้ download ในขนาดที่ใหญ่สำหรับจะเป็น wallpaper computer เราได้ด้วย เห็นทีคืนนี้จะไม่ว่างทำงาน เอาแต่ load รูปสวยๆมาใช้เป็น wallpaper กัน

ดูได้จากเว็บนี้ http://ngm.nationalgeographic.com/ngm/photo-contest/2010/entries/wallpaper/

ขอบคุณ source: http://www.boston.com/bigpicture/2010/11/national_geographics_photograp.html โดยคุณสุรัตน์ porar.com

รู้จัก แอนนี่ เลโบวิตช์ (Annie Leibovitz)

Annie Leibovitz

แอนนี่ เลโบวิตช์ ช่างภาพฝีมือดีมากคนหนึ่งของอเมริกา ผลงานของเธอมีเอกลักษณ์และดูโดดเด่นมากๆ ผมเชื่อว่าหลายคนที่ได้มาอ่านตรงนี้ คงจะเคยได้เห็นงานของเธอบ้างไม่มากก็น้อย

ผลงานที่โดดเด่นมากๆ เห็นจะเป็นภาพเปลือยของ เดมี่ มัวร์ ขณะตั้งครรภ์ และภาพ จอห์น เลนนอน เปลือยกายกอดภรรยาของเขา ซึ่ง แอนนี่ คือช่างภาพระดับมืออาชีพคนสุดท้ายที่ได้ถ่ายรูป เลนนอน ก่อนที่เขาจะถูกยิงในอีกห้าชั่วโมงต่อมา

Demi Moore / John Lennon + Yoko Ono

แอนนี่ถ่ายภาพคนดังต่างๆมากมายทั่วโลก ระดับนักการเมืองก็เช่น บารัค โอบามา, กอบาช๊อฟ, ควีน อลิซาเบ็ธ สำหรับคนดังระดับดาราฮอลลีวู๊ดนี่ไม่ต้องพูดถึง เธอถ่ายรูปดาราเหล่านั้นเป็นว่าเล่น

Queen Elizabeth II

Mikhail Gorbachev

ผลงานที่โดดเด่นในช่วงหลังน่าจะเป็นงานที่ถ่ายให้กับ ดิสนี่ย์ ในชุด Disney ParksYear of a Million Dreams” ในงานนี้ เธอได้นำเอาดาราฮอลลีวู๊ดหลายคนมาแต่งให้เป็นตัวละครในเทพนิยายของดิสนี่ย์ เช่น Scarlett Johansson มาเล่นเป็น ซินเดอริล่า เอา Jennifer Lopez มาเป็นเจ้าหญิงจัสมินในอาลาดิน หรือเอา Whoopi Goldberg มาเป็นยักษ์จินนี่

แนะนำให้รู้จักคร่าวๆแล้ว จากนี้จะเอาประวัติของเธอมาให้อ่านนะครับ คัดลอกจาก wikipedia ภาคภาษาไทย ตรงนี้เลยขออนุญาติเอาไว้ซะเลย

ประวัติของ แอนนี่ เลโบวิตช์ ชื่อเก่า แอนนา-ลู-เลโบวิตช์

ช่างถ่ายภาพคนนี้, แอนนา-ลู-เลโบวิตช์ เกิดวันที่ 2 ตุลาคม 1949 ใน Westbury เมือง Connecticut เธอมีพี่น้องทั้งหมดหกคนด้วยกัน จาก แซม ร้อยโทกองทัพอากาศ พ่อของเธอ และ มาลิลีน เลโบวิตช์ นักสอนเต้นรำร่วมสมัย แม่ของเธอ ต่อมา ในปี 1967 แอนนาได้สมัครไปที่ สถาบันสอนศิลปะซานฟรานซิสโก (แม้ว่าเริ่มแรกจะไปเรียนจิตรกรรม) แต่ก็เป็นสถานที่ที่ทำให้เธอรัก และ พัฒนาฝีมือการถ่ายภาพของเธอ

หลังจากที่อยู่ใน นิคมอิสราเอลได้ซักพัก, เลโบวิตช์ก็ย้ายกลับมาอยู่ที่อเมริกาอีกครั้ง และในปี 1970, เธอก็เริ่มทำงานให้กับนิตยสารร๊อคหน้าใหม่ ชื่อ rolling Stone . ผลงานของเลโบวิตช์ ทำให้บรรณาธิการ Jann Wenner ประทับใจมาก จน เสนอให้เธอเป็นช่างภาพของเธอ. ภายในสองปี เมื่อเธออายุ 23 เลโบวิตช์ ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าช่างภาพ และเธอก็ต้องอยู่กับตำแหน่งนี้ไปอีกสิบปี ตำแหน่งที่เธออยู่นี้ ทำให้เธอได้มีโอกาสที่จะ ทัวร์ต่างประเทศกับ วง Rolling stone ใน ปี 1975 ด้วย ในขณะที่ทำงานกับ rolling stone , เลโบวิตช์ก็พัฒนาเทคนิคต่างๆ และ สร้างเอกลักษณ์ให้กับงานของตัวเองเรื่อยๆอย่างการเน้นสี หรือการโพสที่ปลกๆ Jann Wenner ให้เครดิตเธอในการทำ Rolling stone หลายปกมากสำหรับนักเก็บสะสม และที่น่าจดจำที่สุดก็คือปกที่เป็นปกเปลือยของ john Lennon ที่โค้งโก่งตัวและกอดรัด โยโกะ โอโนะภรรยาของเขา และถ่ายภาพการรวมตัวของ the Beatle ในวันที่ที่ 8 ธันวาคม 1980 เพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้าที่เขาจะเสียชีวิต ในปี 1983, เลโบวิตช์ออกจาก Rolling Stone และเริ่มทำงานให้กับนิตยสารบันเทิง Vanity Fair กับการถ่ายภาพแบบของ เลโบวิตช์ ช่างภาพของ vanity Fair ก็ทำให้ Vanity Fair เป็นนิตยสารแถวหน้าที่เป็นกระแสนิยมให้กับวัยรุ่น จนวันนี้มีภาพปกฝีมือของเลโบวิตช์จำนวนมาก ที่สวยงามและทำให้ตะลึง และมักจะเป็นประเด็นให้คนพูดถึงภาพพอทเทรตของดาราคนนั้นกัน อย่าง เดมี่ มัวร์ Demi Moore (ถ่ายรูปตอนที่ท้องใหญ่มากแบบนู้ดมาก) และ Whoopi Goldberg (ที่จุ่มครึ่งตัวอยู่ในอ่างอาบน้ำนม) รูปสองนักแสดงนี้จะเป็นรูปที่คนโปรดปรานและจดจำมากที่สุดในปกนิตยสารปีล่าสุด และเป็นที่รู้กันว่าเธอมีความสามารถในการวาดภาพจิตรกรรม สิ่งนั้นทำให้มีงานเกี่ยวข้องกับร่างกายในงานหนึ่งเป็นภาพพอทเทรท มีชื่อเสียงมากที่สุดของเลโบวิตช์ เป็นภาพของศิลปิน Keith Haring ที่เปลือยเพ้นท์ตัวเองเหมือนเป็นผ้าใบเพื่อถ่ายภาพ ในช่วงปลาย 1980, เลโบวิตช์เริ่มต้นทำงานในแคมเปญโฆษณาที่เป็นเป้าสายตาต่อสาธารณะมาก และงานที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือแคมเปญของ ‘บัตรสมาชิกAmerican Express’ ที่เป็นภาพของดาราที่มีชื่อเสียงโด่งดังมากมาเป็นสมาชิกบัตร American Express เช่น Elmore Leonard, Tom Selleck และ Luciano Pavarotti และงานนี้ก็ทำให้เธอได้รางวัล Clio award ในปี 1987

ใน 1991 คอลเลคชั่นของเลโบวิตช์ ภาพสี และขาวดำกว่า 200 ภาพ ได้ถูกนำไปจัดแสดงที่ Nation Portrait Gallery วอชิงตันดีซี หลังจากปีนั้นก็มีหนังสือถูกตีพิมพ์ออกมา เป็นผลงานรวมเล่ม ชื่อว่า Photographs: Annie Leibovitz 1970-1990 . ในปี1996, เลโบวิตช์ ถูกเลือกให้เป็นช่างภาพอย่างเป็นทางการของโอลิมปิกแอตแลนต้า,จอร์เจีย การรวบรวมภาพถ่ายขาว-ดำ ของพอทเทรท นักกีฬาอเมริกันของเธอ รวมถึงภาพของ Carl Lewis และ Michael Johnson ถูกตีพิมพ์ในหนังสือ Olympic Portraits (1991).

ผลงานอื่นๆของ แอนนี่ เลโบวิตช์ ที่น่าสนใจ

Search This Site:



rgb72 on Facebook

คำศัพท์ Internet วันละคำ

Adobe
– บริษัทผู้ผลิตและเจ้าของลิขสิทธิ์โปรแกรมชื่อดังที่ใช้ในงาน graphic มากมาย เช่น Photoshop, Illustrator, InDesign, Dreamweaver, Flash, Premiere, After Effect
เว็บไซต์ http://www.adobe.com
— WEB101 by rgb72

72's Friends

Useful Links

rgb72


being72 คือหนังสือที่รวบรวมเรื่องราวความเป็น rgb72 บริษัทออกแบบเว็บไซต์ ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน โดยจัดทำเนื่องในโอกาสครบรอบ 10ปี

+ บทความจากผู้เขียน
+ ตอนที่1: Pre-rgb72 / ทำงานกับ Martha Stewart
+ ตอนที่2: Pre-rgb72 / Arcadian
+ ตอนที่3: Pre-rgb72 / ewit
+ ตอนที่4: เริ่มต้นอย่างเงียบๆ
+ ตอนที่5: Generation 1 (ยุคที่1:บุกเบิก) / เริ่มต้นที่ศูนย์
+ ตอนที่6: โทร โทร โทร...
+ ตอนที่7: นามบัตร
+ ตอนที่8: หนังสือพิมพ์และโทรทัศน์
+ ตอนที่9: MATCHING STUDIO
+ ตอนที่10: มีเงินที่ไหน ให้ไปที่นั่น
+ ตอนที่11: พนักงานคนแรก
+ ตอนที่12: ภาพแทรก ออฟฟิสที่สองของ rgb72
+ ตอนที่13: เพื่อนจาก ewit
+ ตอนที่14: GettyImages ฟ้องจริง ถึงจริง
+ ตอนที่15: เว็บไซต์ที่ทำแบบมากที่สุด
+ ตอนที่16: ความฝันที่ 1 พบชื่อลูกค้าทุกๆ ห้านาทีที่ขับรถ
+ ตอนที่17: สมุย.. สร้างเสร็จได้ในวันเดียว
+ ตอนที่18: ขึ้นศาล.. มันไม่สนุก
+ ตอนที่19: นักธุรกิจต่างชาติ
+ ตอนที่20: ความฝันที่ 2 เที่ยวต่างประเทศ
+ ตอนที่21: Super AE
+ ตอนที่22: สินบน
+ ตอนที่23: ผู้หญิงที่ผมไม่รับ
+ ตอนที่24: งานที่คุณไม่ได้ดู
+ ตอนที่25: นักออกแบบ
+ ตอนที่26: คู่แข่งที่รัก
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 1/2
+ ตอนที่27: เซียนหลังกระดานหุ้น ตอนที่ 2/2
+ ตอนแทรก: หาาา?... อะไรนะ!!??
+ ตอนที่28: ยิ่งให้... ยิ่งได้
+ ตอนที่ 29: Wall of Frames
+ ตอนที่ 30: ผี 72
+ ตอนที่ 31: เพื่อนจากตะวันออกกลาง
+ ตอนที่ 32: Photography
+ ตอนที่ 33: Too Far from the Dream





Recent Comments

Powered by Disqus